Het is al een aantal dagen stil  in het  luchtruim.

Ook ik heb na aswoensdag  schrijfrust genomen om mijn hoofd dampvrij te maken van het Carnaval.

Vliegtuigen en askruisjes hebben qua vorm veel gemeen, alleen het ene vliegt en het ander is vervlogen.

Echter nu niets meer vliegt, vervliegt voor luchtvaartmaatschappijen ook nog het  financieel  + je.

Doordat IJsland  geen lid is van de E.U mag daar nog overal openbaar gerookt worden.  Elders in Europa zitten mensen in zak en as.

Echter degene waar het luchtruim primair voor bestemd is vliegen ongehinderd over grenzen en zonder geluidsoverlast al kwetterend  hun vrijheid tegemoet.

Het is de natuur die  met regelmaat  ons mensen waar ook ter wereld met beide benen weer op de grond zet.

De ene keer is het de zee die neemt, de ander keer de lucht. Daar tussen door bewegen wij ons mensen.

 Maar we zijn uit stof gemaakt en tot stof of as zullen we wederkeren, een waarheid als een koe.