Drie Koningen

Op vrijdag 6 januari 2006 geschreven door Jo Pinxt als gastschrijver van jeugdsentimentenZover ik mij herinner is nog nooit in het huis van Oranje twaalf dagen na de geboorte door drie koningen bezocht. Waarschijnlijk hadden die twee blanke en negerkoning, Caspar, Balthazar en Melchior al een TomTom op hun kamelen.

Die ster moet ongetwijfeld een navigatie satelliet geweest zijn. Als cadeaus krijgt het kind, wierook, mirre en goud. Het lijkt wel de 22 ste eeuw. Waarom geen rammelaar vervaardigd van kokosnoten gevuld met woestijnkiezeltjes?
Waarom geen oasewater om zijn darmpjes tot rust te brengen? Waarom geen papyruspapier om zijn billetjes mee schoon te vegen? Maar al die vragen ten spijt.

In ons gezin werd op 6 januari driekoningen gevierd. Moeder bakte de avond ervoor een ronde cake met 1 bruine boon erin. Wie na het aansnijden de plak had met boon was die dag koning of koningin.
Voor drie bonen was in ons gezin financieel geen ruimte. Het koningsschap kende als minderjarige ook zijn beperkingen. Moeder bleef regentes. Je werd die ochtend gekroond met een kroon vervaardigd uit een kartonnen doos. De koningsmantel was een damasttafellaken bijeen gehouden door een wasknijper. En je machtssymbool was de mattenklopper. Natuurlijk gingen wij ook aanzitten aan den dis.
Dit deden we iedere dag met twaalf. Het verschil was echter, dat ik nu aan het hoofd van de tafel zat in plaats van mijn moeder, en in vol ornaat.
Het meergangen menu dat ik beperkt mocht kiezen bestond uit: Kippensoep overgebleven van zondag, gebakken aardappels met appelmoes en zuurvlees en als toetje gekochte pudding uit een fles en niet die zelf gemaakte met dikke vellen erop, en natuurlijk zelfgeklopte slagroom. Tot slot bepaalde de koning dat hij en zijn hofhouding een uur later naar bed mochten.

Begrijpen jullie waarom ik nooit koning heb willen worden?

Advertenties