Geschonden Eend

Op zondag 4 juni 2006 geschreven door Jo Pinxt als gastschrijver van jeugdsentimenten

geschondeneend.jpgGekocht van een hoofdmeester uit Beltrum voor negenhonderd gulden. Het beestje was in 1970 al twaalf jaar oud. Al die jaren had zij iedere nacht opgehokt door gebracht in zijn naast gelegen ruimte. Vanaf vandaag ging zij echter de vrije natuur in en behoorde een binnenplek tot het verleden. Haar kleur is niet moeders mooiste, maar haar veren zien er onberispelijk uit.Trots tour ik met haar die dag met opgerold dakje genietend van het zonnetje door het Achterhoekse landschap. Omdat een eend haar vleugels behoort uit te slaan besluit ik de volgende dag haar aan mijn familie in Zuid – Limburg voor te stellen. Al pruttelend tussen de Limburgse heuvels, zie ik plotseling het dak boven mijn hoofd verdwijnen. Mijn familie reageert laconiek. Niels Holckinson heeft het vast wel koud gehad?

De week hierna vertrek ik met haar met een tweedehands pruikje op richting Twente. Echter het zijvleugeltje dat fungeert als deurtje dat van voor naar achter opengaat is niet geheel gesloten. Al rijdend neem ik mij voor dit even dicht te klappen. Ik hoor een harde klap, zie geen de deurtje meer maar een open ruimte. Haar verenpak is aan de achterzijde behoorlijk gehavend, en het deurtje ligt enkele honderden meters verder pijnlijk in een sloot. Twee maanden moet ik werken om de consulten van de garage dokter te vereffenen.

In mei besluit ik samen met mijn vriend haar vanaf Haarlem Parijs te laten zien. Op de Schipholweg wordt zij echter door een veel snellere vogel die moet uitwijken in haar rechter achter flank geraakt. Inmiddels doorspekt van wat het kost, eis ik 150 gulden voor het aangebracht vogelleed. Met een hamertje voer ik te plekke de noodoperatie uit en hebben wij in Parijs 150 gulden extra zakgeld te besteden.

Het eendje kent net als wij Parijs niet. Als weerloos vogeltje in een rij op de straat krijgt zij in het drukke Parijs met regelmaat en duw naar voren en naar achteren. Zowel haar neusje als haar kontje hebben er onder te lijden. Toch is zij een doorzetter.
Hele bankstellen verhuist zij met mij hoog boven haar rugvleugels uit nadien, van de ene studenten kamer naar de ander.
Ook huurvluchten behoren tot haar mogelijkheid. Voor tien cent per kilometer mogen mede studenten haar een weekend gebruiken zodat ik weer het nodige voer voor haar kan kopen.

En dan komt het moment van afscheid. Omdat zij Zuid – Limburg al eenmaal ervaren heeft besluit een zus van mij haar voor 150 gulden te adopteren. Aangekomen bij de grens in s’ Heerensberg wordt zij op vogelgriep gecontroleerd. De remvleugels, claxongekwetter, en haar knipogen zijn zo ziek dat geen van allen het doet. Voor deze verwaarlozing krijg ik een boete van 50 gulden.
Uiteindelijk mogen wij richting grenspaal. Echter op nog geen meter afstand weigert zij verder te vliegen. Haar kruisvleugels zijn gebroken.

Na een langdurige herstelperiode die mij bakken geld kost, breng ik haar uiteindelijk naar het beloofde land. Daar heeft zij nog vijf jaar over de Zuid – Limburgse heuvels gevlogen. Mij wilde zij niet meer kennen immers ik had haar afgestaan verwaarloosd en voor een prikje verkocht.

Advertenties