De Lompenboer

Op dinsdag 21 maart 2006 geschreven door Jo Pinxt als gastschrijver van jeugdsentimentenIn het museum van Jopie Huisman komt hij voor mij weer helemaal tot leven, de lompenboer. Al schreeuwend “lommelen, konijnenvellen” duwde hij zijn kar voor zich uit.

De kleding werd gewogen door middel van een messing ulster met haak. Per ons stond daar een prijs op. Voor de gedroogde konijnenvellen gevuld met stro werd afhankelijk van de grootte een prijs bepaald.

Een Vlaamse reus bracht uiteraard veel meer op. Bovendien kon je die als vloerkleed voor je bed leggen. De kleinere exemplaren werden verwerkt tot randafwerking van een mantel voor kraag of mouwen. Gebruikelijk was dat de man koffie bleef drinken. Ondertussen inspecteerde hij ook het erf op alles wat los en vast zat. Meestal vertrok hij nadien met het nodige oud-ijzer.

Een handelsman. Als hij ging riep hij: “zo nu zijn jullie mooi van die oude troep af “. Wegen deed hij het ijzer niet. De winst was duidelijk. Gratis koffie en ijzer hetgeen veel meer opbracht dan de lompen en de konijnenvellen.
Maar toch, ook mijn ouders hadden zich rijk gerekend. Heerlijk die tijd van s.

Advertenties