Poppenluiertjes

 Op vrijdag 20 januari 2006 geschreven door Jo Pinxt als gastscrhijver van jeugdsentimentenLangs het tuinpad van mijn vader, liep de waslijn van dertig meter. Elke maandagochtend werden de twee rieten manden gevuld met schoon wasgoed en als een vlaggenparade met houten knijpers opgehangen.

Lakens,kussenslopen, gebreid ondergoed, flanellen pyjama’s, jaeger lange borstrokken en onderbroeken van vader, en talloze kleine witte stoffen  poppenluiertjes. Mijn jongste zusje speelde met poppen, maar dat zij zoveel luiertjes gebruikte kon ik mij als acht jarig joch niet voorstellen. Mijn moeder en oudere zussen konden hier ook geen verklaring voor.

Als kind was ik tevreden met deze uitleg, immers die doekjes hadden niet veel om het lijf. In de puperteit leer ik het begrip kennen: ‘Een doekje voor het bloeden‘. Die uitleg had ik niet meer nodig. Er hingen geen  p oppenluiertjes  meer aan de waslijn. Mijn moeder en zussen kochten damesverband. Misschien was herenverband in ons gezin van tien een betere uitvinding geweest en had moeder minder hoeven te wassen.

Advertenties