de-appelboom_jpg_jpg2.jpg

Mijn vader droeg in en om huis twee kleuren overals als status.

Een licht bruine voor het ambachtelijk timmer werk, en een blauwe voor het fruitplukken in hoogstambomen en het grondwerk.

Met regelmaat breng ik vader tijdens het plukken tussen de middag brood en drinken.

Vol bewondering kijk ik toe hoe hij met alpinopet op, de houten ladder met vaardigheid beklimt. Dit doet hij altijd met een hand want in de ander heeft hij de gevlochten biezenmand met hengsel.

Alleen maar toe kijken naar zijn circusvoorstelling is er niet bij.

Zodra hij met een volle mand beneden komt word ik aan het werk gezet door de appels, peren of kersen voorzichtig over te laden in een van de vele houten veilingkisten uit Roermond die in de wei klaar staan.

Regelmatig moet de lange ladder verzet worden om bij het volgende fruit te komen. Dit is een hele tour.

Al heen en weer zwiepend jongleert mijn niet al te grote vader met de ladder die twintig keer zijn lengte heeft rondom de boom en laat die vervolgens met vaardige handen tussen de takken tot bedaren komen.

Behalve die ene keer dat hij in mijn ogen met vleugeltjes naar boven klimt. Bijna boven gekomen zwiepen de takken de ladder naar achteren en zie ik mijn vader richting gras komen.

Adembenemend kijk ik toe hoe hij als volleerd acrobaat op de ladder blijft staan. Het lijkt wel circus, maar dan in de openlucht.

Vervolgens valt vader met mand en ladder in een koeienflater niet ver van de boom te midden van valappels en zijn toekijkende oogappel.

Applaudisseren durf ik niet.

Vanaf die dag draagt mijn vader als status alleen nog maar zijn licht bruine overal, en ik hoef nooit meer brood te brengen.

Advertenties