brug-spaans-winter.jpg

De brug tussen het huidige Neerbeek en Geleen is een van weinige bouwwerken die zijn authentieke vorm behouden heeft. Alles er onder is veranderd.

Staande op de brug is  makkelijk terug gaan in de tijd. Ik kijk uit op het voortwoekerend groen waar ooit het dubbele mijnspoor liep.stoomtrein.jpg

Vanuit de verte zie ik weer de kolossale zwart – rode stoomlocomotief met zijn vracht steenkool vanuit Hoensbroek komen op weg naar de kolenhaven in Stein. Op het moment dat de stalenros de brug passeert geeft de machinist een stoomstoot met schel fluitsignaal en staan we voor even in een witte wolkennevel gehuld.

De berm naast het spoor is verboden terrein maar heeft hier door extra aantrekkingskracht als kind.

Hier ligt richting Spaubeek onze geheime ondergrondse hut en worden er op de woensdagmiddag heel wat wild – west taferelen gespeeld.

Bovendien ontdekken we hoe het menselijk lichaam in lijf en gevoel in elkaar zit.

Tijdens het voorjaar en de zomer is de berm een pallet van wilde bloemen, en siert menig veldboeket het Maria beeld thuis.wildbloemen.jpg

De autoweg onder de brug is nu vierbaans en wordt afgeschermd door een betonnen geluidswal. Geen schoonheidsprijs voor wie dit bedacht heeft.

Ook het aantal passerende voortuigen is gigantisch toegenomen.

Het spelletje.Tellen van het aantal rode auto’s die onder de brug doorrijden laat ik voor gezien.

wegenwacht.jpg Weer zie ik in gedachten de gele motor met zijspan van de wegenwacht al zwaaiend met witte helm op onder de brug doorrijden, om even later in dichte mist op weg naar Spaubeek onder een vrachtauto te verongelukken.

Onder het taluud van de brug kruipen is een geliefde bezigheid.jeugdopnames-20020122jp-029.jpg  Aan de Neerbeekse kant is rechts een pad dat toegang verschaft. De oranje gele Limburgse klei onder de brug is keihard en het is een sport naar beneden en boven te klimmen.

Plassen onder de brug heeft ook iets. Afhankelijk van de hoeveelheid zoekt het gele vocht zich meanderend een weg naar beneden.

De berm langs de autoweg is onze dagelijkse zeumerplaats voor het konijnenvoer.Uitgedost met jute zak, sikkel en schilmesje, wordt gezocht naar melkstruiken, paardebloem.jpgklaver en vers gras. Niet het leukste werk maar de monden in ons gezin moeten gevoed worden.

Tussen de buisafscheidingen van de brug je hoofd steken is een geliefde bezigheid. Het kan wel of net niet. Bij mijn broer Ad kon het net wel, maar terug ging minder gemakkelijk. jeugdopnames-20020122jp-027.jpg

Tijdens een najaarsstorm op een vroege donkere ochtend loop ik met lantaarn als misdienaar voor kapelaan uit om de ziekencommunie naar ons gehucht te brengen. Hij schreeuwt. Menke pak tig bie die bruckleuning vas, want doe vlugs draaf. (Jongen, pak je aan de brugleuning vast, je waait er af.)

Graag zou ik nog eens terug willen kijken op de eerste verflaag van de brug.

Benieuwd naar al die ingekerfde namen uit onze jeugd.

Advertenties