De maand augustus is de maand van vliegers. _korenveld.jpg De glooiende Limburgse korenvelden zijn gemaaid en alleen de scherpe strostoppels staan nog op het braakliggend land. 

Het is de maand dat de boeren ons als kinderen gedogen op het land om alvorens in september met het ploegen te beginnen voor de wintertarwe. werken-op-het-land-detail-ploegen_jpg_jpg.jpg

Bij de drogist wordt het blauw, rood, groen en geel vliegerpapier op rolletjes gekocht.

Vader zorgt voor de dunne vuren houten latjes, een lange en een korte. 

Mijn oudere broer Harrie, die veel technische kennis heeft is ervaringsdeskundige op het gebied van vliegers bouwen. 

Eerst wordt aan de kopse kanten van alle latjes met een zakmes een inkeping gemaakt.Vervolgens worden de twee latjes in kruisvorm gelegd, dit doen we op het oog want die verhouding kennen wij van het kruis in de kerk. 

De verbinding wordt gelegd doormiddel van vliegertouw. Met hetzelfde touw worden de inkepingen omspannen en ontstaat het geraamte. 

Midden in het kruis en aan de onderkant worden twee touwlussen geknoopt. De middelste om de vlieger omhoog te krijgen en de onderste voor de ballans van de staart. 

Nu komt het afteken, knip – en plakwerk. Op het uitgerolde vel wordt het geraamte op de keukentafel gelegd.

Aftekenen met potlood vindt twee centimeter vanaf de omspanning plaats en vervolgens langs die lijn uitgeknipt.

Naar gelang wat voorradig is wordt de buitenkant van het papier in gesmeerd met plaksel, dat kan zijn een koude aardappel, stijfsel of behanglijm. 

Nadat het papier langs de lijn is gevouwen en aangedrukt, is de vlieger in zijn puurheid gereed, maar wel onaangekleed. vliegers.gif

Tijd voor de maskerade. 

Uit de overgebleven kleuren papier worden ogen, wenkbrauwen, neus, mond en oren geknipt en de vlieger beplakt al naar gelang je fantasie.  

De bolletjes vliegertouw worden op een stok gerold en aan elkaar geknoopt tot een lengte van 50 meter. 

Op naar de ’startbaan’.  Deze is net over de brug voorbij de afslag van ons gehucht op weg naar Spauwbeek. 

’’Het vliegveld’’, ligt hoger dan ons gehucht, en dit is goed voor de windvang.  

Op het stoppelveld worden de laatste voorbereidingen getroffen, het bevestigen en in ballans brengen van de staart doormiddel van graspollen of bij elkaar geraapt stro. 

Het oplaten van de vlieger blijft een secuur werk en vraagt nauwlettend om samenwerking tussen de achteruitloper en de omhooghouder. 

Struikelt de loper dan is de val op het spijkerharde stoppel veld naast een pijnlijke ervaringaan je knie ook vaak het einde van de vlieger, maar gelukkig gaat dit meestal goed. 

Prachtig zijn deze middagen, jij als kind in gevecht met de wind. 

Post sturen we ook naar de hemel. Niet dat wij schrijven, immers de kroontjes pen en inkt liggen gelukkig in de schoolbank. 

Er gaan blanco briefjes met gedachten via het touw naar boven. En warempel de post komt aan. 

De landing aan het eind van de middag heeft altijd iets onvoorspelbaars. Het wordt een totale vernietiging of een gehavend toestel, rijp voor een opknapbeurt. 

In ieder geval blijven de piloten  veelal ongedeerd en hebben met volle teugen kunnen genieten van hun vrije woensdagmiddag vlucht.   

Advertenties