In mei 1953, doe ik op zevenjarige leeftijd mijn eerste communie.

communie-pakje-jeu-franssen-1950.jpg Dit soort matrozenpakje van Jeu Franssen in 1950 uit ons gehucht viel ook mij tendeel.

Heel wat weken van voorbereiding zijn hier aan vooraf gegaan.

Op school worden we klassikaal doormiddel van een kleurenboekje in een aantal weken ingewijd in het wonder dat brood en wijn in het lichaam van Jesus doet veranderen.

Als we de begrippen gedeeltelijk onder de knie hebben gaan we ter afsluiting samen met de bruidjes van de meisjesschool droog oefenen in de kerk.

In processie lopen we, links de meisjes en rechts de jongens naar voren om in de kerkbanken plaats te nemen.

Vanaf de eerste rij mogen beide geslachten naar voren komen om aan de communiebank knielend plaats te nemen. Handen gevouwen onder het communiedoek en wachten totdat de priester met kelk voor je staat.

Als dat moment aanbreekt sluit ik mijn ogen en steek de tong uit. Dit wordt niet bestraft. Integendeel ik krijg een rond stukje witte ouwel op mijn tong.

Voor alle duidelijkheid deze ouwel is nog niet het lichaam van Jesus, maar ik kan wel al vast wennen aan de smaak. Een beetje flauw.

 

Met mijn moeder ben ik op een voorafgaande zaterdag met de trein naar Heerlen gereisd om bij het kledingswarenhuis Schunck een communiepakje te kopen. Alleen al die treinreis is al een communie waard.

Mijn kleding wordt een donker blauw matrozen pakje, met half lange broek. Daaronder driekwart witte kousen en gelakte zwarte lage schoentjes, de enige in mijn jeugd.

Alleen op de communiedag mag ik matroos zijn. Daarna gaat het pakje met mottenballen de kleerkast in, wachtend op de communies van mijn twee broertjes die de twee volgende jaren aan de beurt zijn. Uitzondering wordt gemaakt voor schoenen en de kousen.

De avond voor de communie breng ik samen met mijn buurmeisje Tinneke, donker paarse seringen naar de kerk ter altaar versiering. Het begint nu wel echt spannend te worden.

Bij ons thuis is het een en al bedrijvigheid. Vader druk in de weer met schragen en planken in de kamer die afgedekt worden met een witte rol tafelpapier. Klapstoeltjes die her en der bij elkaar verzamelt zijn worden in gelid gebracht door broers en zussen.

 

Moeder heeft de nodige vlaaien gebakken en legt de laatste hand aan de kippensoep en de rest van het middageten voor de volgende dag.

In de kelder staan de nodige kratjes bier en flessen exota limonade. Ook de koude schotels voor het avondeten staan hier al deels opgemaakt klaar.

Vanaf twaalf uur ’s nachts mag ik niet meer eten, wel water drinken. Morgen moet ik Jesus nuchter ontvangen. Niet dat ik daar een probleem mee heb want het is bij ons thuis gebruikelijk dat je na het avondbrood niets meer krijgt.

Wat ik nog steeds niet begrijp is dat ik morgen zomaar het lichaam van Jesus via mijn tong kan doorslikken. Hoe moet dit in mijn buik? Ook vraag ik me af  hoeveel Jesussen er moeten zijn met zestig kinderen die hetzelfde doen.

Ben ik  morgen communicant of kannibaal ?

Ik houw het op het eerste, immers Nieuw Gunea ligt aan de andere kant van de wereld met zijn koppensnellers.

Op zondagmorgen half tien verzamelen de meisjes en de jongens zich op de Callistusschool.

De meisjes als bruidjescommunie.jpg en de kleding van de jongens blijkt variabel te zijn. Wel valt op tot mijn spijt dat ik niet de enige matroos ben, maar mijn pak in donkerblauw is nogal dominant en dat voelt goed.

Precies vijf voor tien vertrekt voorafgegaan door harmonie St.Callistus de stoet conform de oefeningen richting de bomvolle kerk.

Mijn ouders knikken trots als ik hen in een der achterste pachtbanken passeer.

En ik? Ik ben nog trotser in het donker marine blauw.

De hoogmis duurt erg lang, en Jesus verandert niet in smaak. Maar vanaf nu hoor ik bij de Rooms Katholiekenkerk ook al heb ik niets te zeggen.

Het feest begint pas thuis.

Eerst warm eten. Daarna komt de familie.

Van tante Cor helemaal uit Kerkkrade ontvang ik een communiebordje als cadeau. communiebordje.jpg

Van mijn peettante Paulien een rozenkrans verpakt in een fluwelen zakje. 

rozenkrans.jpg 

Mijn peetoom noonck Sjeng geeft een blikken Sint Bernard spaarpot met uitgestoken tong.

Als je een muntstuk op zijn tong legt en op zijn hoofd slaat slikt het beest de munten in. Wel zit er een sleuteltje achter op zijn rug.

Alle ooms leggen vervolgens een muntstuk op zijn tong. De inhoud van de maag van de hond heb ik nooit gezien, waarschijnlijk lag dit aan zijn snelle spijsvertering en de rekeningen die moeder na het feest moest vereffenen.

Jesus die het weet.

       

   

Advertenties