kerststalbenl35tup.jpg De Avent is nagenoeg voorbij, de vierde kaars van de krans met paars lint brandt inmiddels sinds afgelopen zondag.

Deze week is een week van voorbereiding.

 

Vader heeft de kerstboom gekocht en timmert onder de afgezaagde stam een houten kruis voor de stabiliteit.

 

Mijn broer Hub is druk met de opbouw van de kerststal op de singernaaimachine. Met grotpapier legt hij hele rotspartijen aan.

Het drinkwater voor de schapen bestaat uit een stuk gebroken spiegel omzoomd met mos uit het Spaubekerbos. Het pad naar de kribbe is aangelegd uit kiezelsteentjes geraapt naast ons huis.

Klimop en dennentakken vormen het achtergrond decor.Ook dit komt uit het bos.kerstboom.jpg

 

Het kampvuur in de kribbe bestaat uit een fietslampje aangesloten op een witte kat batterij en afgedekt met rood crepe papier en kleine houtjes. Het kampvuur brand net als echt alleen in het donker. Dit bespaart stroom.

 

Boven de kribbe hangt de engel met de tekst: Gloria in Excelsis Deo. Nog hoger hangt de gefiguurzaagde goudkleurige ster van Betlehem.

 

De driekoningen staan helemaal aan het eind van het landschap wachtend op 6 januari volgend jaar, maar met de dag komen zij telkens een centimeter dichterbij  om op tijd in de kribbe aan te komen.

 

Enkele figuranten moeten met velpon weer mens of schaap worden, immers er sneuvelt in de kerstperiode nogal eens een hoofd. Als het kindje Jesus onthoofd wordt, en dit is toch wel het ergste wat er kan gebeuren, is vaders opmerking. Velpon lijmt alles.

 

En echt hij heeft gelijk.

 

Het versieren van de kerstboom is een feest. De kleurrijke ballen zijn van de zolder gehaald en allen zijn we druk met het behangen van de boom. Bijzonder zijn de vogeltjes en het trompetje dat geluid maakt. Hierna de piek en de zilveren slierten.

 

Daarna worden de kaarshoudertjes bevestigd met witte kaarsjes en als laatste het prikkend wit engelenhaar.

 

In de weken na Sinterklaas zijn de oudere familieleden druk met het kopen en inpakken van de kerstcadeautjes. Veelal gaat het om spullen voor de uitzet al of niet vergezeld met een gedicht. Strijkplanken, Brabantia voorraadbussen en Walra handdoeken volgen elkaar jaarlijks op.

 

Soms is het zoeken naar de juiste naam op het pakje. Dit komt omdat het pakpapier van de voorgaande jaren telkens wordt bewaard en er dus wel twee of drie namen op kunnen staan. Dit laatste maakt het wel extra spannend.

 

Drie dagen voor de Kerst opent vader zijn slachterij. In de stal hangen die avond drie konijnen af te sterven. De vachten zijn inmiddels vol gepropt met het stro van Sinterklaas uit onze schoenen om te drogen, wachtend op de verkoop aan de lompenboer in het vroege voorjaar.

 

Moeder is ondertussen bezig met het trekken van een soepkip van Clerxs, bestemd voor de soep op  eerste Kerstdag en de ragoutvulling voor de bakjes van het ontbijt na de nachtmis.

 

Op Kerstavond ga ik in mijn houtjes, touwtjes jas samen met ons gezin om half twaalf door de sneeuw lopend naar de nachtmis.

 

Voor het eerst zing ik als sopraan vanaf het koor, Stille Nacht, Heilige Nacht. Het kerkvolk ligt aan mijn voeten.

Mijn blokfluit klinkt door de kou enigszins vals, maar die wanklank wordt geabsorbeerd door de overige fluiters.

 

Thuisgekomen staat er een feestelijk gedekte tafel en genieten we van de overheerlijke ragout.

 

Enkele uren later wordt het kerkelijk leven voort gezet. Op naar de Dageraadmis of Herdersmis.

Veel krijg ik van deze mis slaapdronken als ik ben niet mee.

 

Ons Kerstdiner om een uur staat al een aantal jaren vast.

– Kippensoep

– Konijn in het zuur met aardappels, spruiten, schorseneren en appelmoes

– Chipolata pudding in rum vingerkoekjes.

 

Ieder jaar is het weer een strijd wie een van de drie konijnenkoppen mag uitzuigen.

 

Om de spijsvertering op gang te houden, togen we om half drie weer richting kerk voor het lof. Tevens is dit het moment om de grootse kerststal te bezoeken. Een cent in de schedel van Engel Gabriël doet haar tevreden met het hoofd knikken.

 

Het hoogte punt van de dag is de avond. Als de verschillende gevulde rieten wasmanden naar beneden gehaald worden begint het uitpakfeest om beurten.

 

Gedichten, uitpakken weer gedichten en tot slot komen wij als kleintjes eens aan de beurt.

 

Nee, blij zijn Ad, Michel, Marie- Jose, Ton en ik niet met de truien gebreidt door tante Cato, geef ons maar Sinterklaas.

  

   

     

Advertenties