sinterklaas.jpg Nee ik heb U in mijn kinderjaren nooit op een paard zien binnenkomen.

 

In ons kerkdorp Neerbeek kwam Uwe Heiligheid een week voor Uw verjaardag op zaterdagmiddag vanachter de coulissen van het toneel in het parochiehuis te voorschijn.

 

U wist ook niets over mij te vertellen, maar dat heb ik U qua leeftijd nooit kwalijk genomen.

 

Wel ging ik naar huis met een royaal gevulde papieren snoepzak. 

Het was ook de eerste en de laatste keer dat ik U na de opkomst op het toneel in levende lijve zag in het jaar.

 

Vele jaren heb ik mij afgevraagd, wij wonen in Spaansneerbeek en daar moet U vanuit Spanje toch wel een bijzondere band mee hebben. Mooi niet.

 

Een week voor Uw verjaardag mogen we een hoge schoen gevuld met winterwortel en stro voor de haard in de kamer in de kamer zetten. Zingen doen we in onze pyjama’s uit volle borst.

 

De volgende dag ligt er een chocolade sigaar verpakt in zilverpapier en enkele schuimpjes met de afbeelding van U en de pieten in mijn schoen. De sigaar smaakt puur, vanwege de verpakking maar die schuimpjes smaken naar mijn voetgeur.

 

Die dag eten we stampot wortel met speklappen.

 

Op vijf december de dag voor Uw verjaardag zetten we allen voor het naar bed gaan een diepbord op de kamertafel.

Ook nu weer gevuld met een winterwortel en stro.

 

Als we om zeven uur de volgende ochtend onze nieuwsgierigheid niet meer kunnen bedwingen stormen we naar beneden.

 

En warempel daar liggen op het bord de cadeautjes die wij al weken van te voren verstopt achter de gooibank in de voorkamer ontdekt hadden. Ook de tamme kastanjes, opgeslagen door vader op zolder om te drogen liggen op het bord aangevuld met apenootjes.

 

Natuurlijk blijven we geloven in U, immers wij willen dat U ook de komende jaren ons bezoekt met Uw weldaden.

 

Op Uw verjaardag, en wij kinderen hoeven dit niet meer te raden, eten we weer stampot wortel maar nu met een hardgekookt ei.

Er moet toch ergens op bezuinigd worden.

 

In 2004 bezoek ik Uw graf in Myra te Turkije, inmiddels op de hoogte dat U net als alle stervelingen gewoon bent dood gegaan. Ook begrijp ik nu waarom U nooit naar Spaansneerbeek bent gekomen. In Myra groeien in december sinasappels en citroenen aan de bomen. Bij ons zou U het moeten doen met gedroogde kastanjes en apenootjes.

 

Van mijn jeugdsprookje blijft weinig over. U woont niet in een kasteel maar ligt onder de open hemel van een vervallen kerk weggestopt in onderaardse gewelven.

 

Uw sarcofaag ziet er gehavend uit. Bovendien mist Uw stenen namaaksel op de zerk de linkerhand. Ik begrijp uit de begeleidende tekst dat niet iedereen van Uw gulle handen geporteerd was.

 

Hoe dan ook na achtenvijftig jaar ontmoet ik U, de echte Sint Nicolaas, begraven.

Een bijzondere ervaring voor een groot kind.  

Advertenties