Mina en Houbert zijn zus en broer,beide zijn blind.

Samen wonen zij in een bescheiden boerderijtje in ons gehucht. keutelbeek.jpg

Paard en wagen hebben ze niet. houber.jpg  Houbert heeft een trekkar en beweegt zich daarmee voort op de tast in ons gehucht.

 

Hij hoeft in mijn jeugd nooit aan de kant te springen voor auto’s of brommers want die zijn er niet.

 

Het geluid van paard en wagen herkent hij van verre en hij weet precies welke boer op de bok zit.

 Bovendien weet een ieder dat hij blind is en daar wordt rekening mee gehouden.

Meestal stopt de tegemoet komende boer en wordt er gebuurt.

Houbert steekt dan zijn kromme pijpje op of neemt een homp pruimtabak uit zijn metalen blikje. Wel moet je uitkijken waar hij zijn bruine fluimpjes uit spuugt, want met kijken neemt hij het niet zo nouw.

Mina heeft net als meeste vrouwen, moeite met oriëntatie.

Haar leefwereld beperkt zich tot de omgeving in en rondom de boerderij. Wekelijks veegt zij gebogen met een bezem zonder steel het erf aan.

Daarnaast melkt zij de huis koe, en verzorgt de loslopende kippen en de twee varkens.

Wekelijks bereidt zij  brooddeeg in een grote houten trog, dat bakker Erkens in Neerbeek vervolgens afbakt en in de middag thuis bezorgd.

Koken doet zij zelf, vraag mij niet hoe. Maar broer en zus heb ik geregeld achter een warme prak zien zitten.

Als ik voor een boodschap hun boerderijtje bezoek herkennen zij aan mijn voetstappen dat ik een zoon ben van  Sjeng en May  van de Pink.

Telkens vraag ik me af, kunnen zij dan toch zien, maar hun ogen  stiekem dicht knijpen?

Niets is minder waar.

Buiten het gehucht zijn broer en zus ontredderd.

De wekelijkse boodschappen van kruidenier, slager, melkboer, bakker en veevoer worden ter plekke bezorgd maar dit geldt voor de meeste gezinnen in ons gehucht.  

Alleen de kerk van Neerbeek, en die is groot, kan men niet naar beide toebrengen, maar ook dit geldt voor heel ons gehucht.

Op zondag maakt Houbert gezeten achterop de fiets van overbuurman  Janssen de gang naar de mis.

Mina doet dit collectief. Zes buurtvrouwen lopen dan gearmd in elkaar met Mina in hun midden naar de vroegmis.  mina-sassen-spaans.jpg De straat is dan versperd.

Al lopend wordt zij bij gepraat over het nieuws uit de gazet De Nieuwe Limburger van de afgelopen week. Daarnaast krijgen ook alle dorps roddels aandacht en deze hebben nieuwswaarde voor alle zes dames.

Het “zien” voor broer en zus gaat over als Geleen hun vertrouwde woonomgeving annexceerd en zij gedwongen moeten verhuizen naar een ver bejaardenoord.

Kort hierna overlijden beide, zij konden geen oog meer dicht knijpen.

Burgemeester en Wethouders van Geleen wat waren jullie blind.

Advertenties