Ja, dat krijg je met deze dagen.

Alles is zondag en toch is het al weer dinsdag.

Een heerlijke wandeling gemaakt en afgesloten met een Trappist op Zesgehuchten, mijn dorp.

Vanmorgen de voorbereidingen getroffen voor het avonddiner.

Cocktil van gerookte forel, paling en rivierkreeftjes.

Ossenstaartsoep met madera.

Spoon, gegrild kwarteltje uit de oven, kalfsragout, kerst mie-figuurtjes en minie boontjes omwikkeld met katenspek.

Het nagerecht Caramelijs met walnoten omlijst met koffie en likeur.

Marijke en Thirza zijn nu beneden aan het uitbuiken, en ik pak mijn vrijwillig gekozen verplichting weer op.

Ik realiseer mij dat ik over 5 dagen al vier maanden met de VUT ben. Toch moet ik er nog steeds aan wennen. Met name de sociale contacten mis ik. Desondanks heb ik me voor genomen het eerste half jaar geen verplichtingen aan te gaan  in bestuurs – en vrijwilligerswerk.

Iedere dag ga ik of twee uur lopen of fietsen voor mijn conditie, want mijn buikje is toch wel in appelvorm toegenomen.

Met Thirza heb ik de afgelopen weken 1100 telefoonboeken huis aan huis bezorgd. Zo blijf ik in beweging en beur al wandelend naast mijn VUT salaris toch nog een zakcent.

Marijke heeft mij benoemd tot thuismanager. Terecht want zij werkt 32 uur en zal dit gezien de ontwikkelingen van de regering nog wel even moeten volhouden.

Daar staat tegenover dat zij op haar vrije woensdag en in het weekend kan relaxen.

Alleen de was en de strijk mag ik niet meer doen. Deze heb ik twee keer verprust. Dus leg ik mij hierbij neer.

Ik ga nu naar beneden om het ijs uit te serveren.

22.50 uur. Het ijs heeft de dames prima gesmaakt. Thrirza heeft in mijn nieuwe mobiel alle adressen geplaatst en er zijn humoristische foto’s op het mobieltje gezet.

Ja het is een heel andere tijd als ik het met mijn jeugd vergelijk.

Nee, geen telefoon. De enige in ons gehucht was die van tante Sunny Home, een vriendin van mijn moeder.

Deze zwarte bakelieten  telefoon hing in de gang.

In de keuken was het tellertje met rood en wit knopje bevestigd om de tikken bij te houden voor het bellen per minuut. spaarbankboekje.jpg

Rood was schuld, wit was vrij. Kosten in die tijd 10 echte Hollandse centen per minuut.

Alleen met Skype kun je in prijs de tijd nog terug draaien, zelfs veel verder dan toen.

Niet alles is slechter geworden.

Advertenties