goudvis.jpg 

Vanaf de ochtend druk geweest met het maken van allerlei vis hapjes voor vanavond.

Mijn zwarte poes Stimpie ligt onopgemerkt tegenover het aanrecht op een krukje te wachten, wanneer zij de sprong naar het aanrecht kan maken.

Niet dus, ik houd haar goed in de gaten. Als alles gereed is en de boel is opgeruimd neem ik even tijd voor een ontspannen zit.

Een typisch miauw als er een prooi gevangen is verstoort mijn rust. Waarschijnlijk een gevangen muis. Bij verkenning staat Stimpie met de grootste goudvis uit de vijver in de keuken.

Ze kijkt me aan draait zich om en verdwijnt door het kattenluik met prooi naar buiten vast en zeker denkend.

Als jij niet voor mij zorgt, zorg ik zelf wel voor mijn oudjaars hapje.

Nadien heb ik haar wel al vast de eerste nieuwsjaarsduik in de vijver verplicht laten nemen. Hopelijk blijft er iets van hangen, maar de ervaring heeft inmiddels geleerd dat herhaling om de vier maanden haar kort termijn geheugen opfrist.

En jij Kareltje vis. Ik voel me schuldig omdat jij ergens nu in de maag van Stimpie aan het verteren bent. Nog even mocht je samen met haar terug in de vijver maar dat is een schrale troost.

Nee de natuur trekt zich niets aan van de laatste dag van het jaar.

Advertenties