horizonica1.jpg

Eindelijk is het ei dan gelegd. De film komt op het witte doek te Eindhoven in Plaza Futura.

Vier jaar geleden begon het allemaal. 

Na de toneelproductie ” De Bachanten” onder regisseur Rob van Otterdijk waar ik de blinde ziener speelde, werd ik na een van de voorstellingen benaderd door Ramon Etman de regisseur van de film voor auditie. 

Met geen enkele filmervaring, maar wel een uitdaging rijker stort ik mij in het avontuur.

Dat dit avontuur daarna nog drie jaar zou gaan duren, met kouw, afzien, een gebroken enkel, en een aangepast script had ik niet verwacht.

Trouw aan het toneel stamp ik alle teksten in mijn hoofd. Te vergeefs, regelmatig worden teksten ter plekke aangepast en de toneel logica in  spel en opnames wordt met regelmaat door elkaar gegooid.

Bovendien ken ik bij het zien van de film in Utrecht slechts 6 personen van de 1236. Dat is bij het toneel toch wel even anders.

Ook is het toneel kritischer. Alle medespelers volgen je op de voet, leveren commentaar en er wordt veel meer bij geschaafd.

En dan het acteren. Op het toneel speel je met gebaren en mimiek uitvergroot voor een zaal. In de film moet je klein spelen want het doek vergroot je tich keren uit.

Het is wennen als je eigen kop als professor Aalwijk als een van de weinigen herkenbaar, 10 keer groter in beeld verschijnt. Bovendien zie je dan ineens de voortgang der jaren.

In het Eindhovens Dagblad las ik vandaag de recentie over de film.

In de beschrijving kan ik me vinden. De draad raakt zoek, de film duurt te lang en mijn eigen spel vind ik te veel toneel.

Het slot in de recentie onderschrijf van harte.

” Je kunt alleen maar waardering opbrengen voor de prestatie die deze club met zo weinig middelen heeft neergezet.”

Ramon en je team complimenten.

Zaterdagavond ga ik samen met Marijke, mijn kinderen en vrienden weer genieten van mijn eigen kop.

Advertenties