johannes-de-doper.jpg

Met zonnebril en de hoed op van de rijdende rechter zit ik helemaal boven in de kleine filmzaal van Plaza Futura te Eindhoven.

Ik wil het publiek kritisch bekijken hoe zij de film vinden. Mijn waarneming is vanaf de laatste rij goed te volgen. In het totaal zitten er 22 personen in de zaal, dus heb ik overzicht.

De inleider vertelt dat deze film 2 uur en 10 minuten gaat duren zonder pauze.

Ik besluit als deel twee begint stiekem weg te sluipen, immers ik word na de pauze al snel de lucht ingeblazen, en dat is een professor niet waardig.

Het publiek is adembenemend stil. Regelmatig zie vrouwelijke partners wegduiken in de boezem van vriend of man.

Gelachen wordt er ook. Armond komt zijn kapsel laten bewerken. En zeker, hij is niet te min.

Jennie in de film vind ik met haar stem te schel overkomen het hoort aan als iemand in een tunnel.

Professor Aalwijk is te zalvend,  meer agressie had die man ondanks zijn passie wel mogen hebben. Ik zal het hem zeggen.

Met mijn dochter zal ik nog een hartelijk woordje spreken, zij moet niet denken dat ik blind ben, en van toneelspel houd ik helemaal niet. Je had niet eens de tijd je tanden te poetsen.

Onze hoofdrolspeler heeft iets te veel weg van Jezus. Wel was je  het lijdend voorwerp.

Ik besef goed dat ook Johannes de Doper waar ik naar vernoemd ben onthoofd werd, maar in de film gaat het wel heel zoef met hoofden.

Nee, een echte filmactuur ben ik nog niet. Maar leren wil ik wel.

Advertenties