nordic-walking-2.jpg

De zon lacht me tegemoet. Met de twee wandelstokken van Leki vang ik de tocht door het natuurgebied De Zegge aan.

Geen mens kom ik tegen, vele Zesgehuchtennaren kennen dit gebied niet eens, terwijl het achter hun voordeur ligt. Laarzen aan is geen luxe bemerk ik aan mijn natte sokken.

Prachtig ligt de kerk van ons gehucht tussen de wuivende rietpluimen. Ja hier kun je nog mediteren.

Als ik de bewoonde wereld weer bereik kom ik twee soortgenoten tegen. Ook zij zijn zesvoeters. Wij begroeten elkaar ook, net als motorrijders doen met hun hand, echter wij wippen het rechtse stokje even omhoog.

Ondertussen wordt snel een blik op het merk van de stokken geworpen. Ja dames die van mij zijn van Leki, hebben hydrolische vering, zijn in lengte verstelbaar en zijn op druk instelbaar.

Nou heb ik die stokken al bijna tien jaar voor huttentochten in de bergen. Van nordic walking had ik nog nooit gehoord, maar het schijnt een begrip te zijn en het is in.

Bovendien hebben beide dames Nike vingerhandschoenen aan bij een temperatuur van 14 graden C.

Die van Zeeman draag ik pas als het vriest.

Als ik alleen maar in ons polderland zou lopen, had ik twee stokken van de vlierboom gesnoeid. Die kosten niets en onze poldergrond veert uit zich zelf al.

Het enige verschil is.

Je krijgt geen groet, je hoort niet bij de club, en zij denken, wat een armoezaaier, kan niet eens stokken kopen, maar wil wel er wel bij horen.

Maar zij dan met handschoenen aan waar de blote vingers boven naakt uitkomen.

Wie is er arm?

Advertenties