rijksdag-4.jpg

Vroeg in de ochtend bezoek ik het parlementsgebouw. Het gebouw heeft voor de Duitsers een symbolische waarde- meer nog dan andere gebouwen in Berlijn. De door Paul Wallot ontworpen kolos (1884 – 1894) was een trotse uiting van macht van het Duitse Rijk.

In 1933 werd het gebouw in brand gestoken.Men denkt door Marines van der Lubbe, een Nederlander. Tijdens de tweede wereldoorlog werd het gebouw verwoest door bommen.

In de periode (1994 – 1999) herbouwde de Britse architect sir Norman Foster het bouwval tot een van de modernste parlementsgebouwen ter wereld.
koepelrijksdag-1.jpg
Mijn bezoek van vandaag is vooral gericht op de grote glazen koepel die prominent boven het gebouw uitsteekt. De constructie is inderdaad een stuk technisch vernuft. In spiraalvorm loop ik via een breed wandelpad naar het dak van de koepel en aanschouw heel Berlijn in 360 graden.
koepel-3.jpg
Het dak van de koepel is open en symboliseert dat de debatten van het parlement zo over het hele land uitgedragen worden. Gelukkig stoppen die bij de Nederlandse grens.
koepel-rijksdag-2.jpg
In het midden van de koepel bevindt zich een trechtervormige spiegelwand van 360 graden. Je ziet je zelf beneden staand hier tich keren in terug, alsof jij het parlement vormt.

Deze spiegels weerkaatsen hun daglicht in het parlementsgebouw waardoor veel kunstlicht bespaart wordt.

De binnenkant van de trechter reguleert de aan – en afvoer van frisse lucht in de parlementszaal.

In de Zuidas van de koepel bevinden zich 300 quadrameters zonnecellen die een belangrijke besparing geven op het electriciteitsgebruik binnen het gebouw.

Terug op de begane grond van de koepel bekijk ik de fotogalerij van het gebouw. Ook deze loopt rond in 360 graden. Vanaf 1884 tot op heden herleef je de geschiedenis van de Reichsdag.

In het restaurant Kafer naast de koepel gebruik voor de funn voor € 4 een kop koffie. Ik blijf die Duitse koffie maar surogaat vinden.

Buiten gekomen en staande op de trappen voor het gebouw word ik gefilmd door de Duitse T.V.

Wat ik er van vind dat de de burgers een minimum loon eisen? Trots vertel ik dat iech eine Hollander bien en das wier das al fiele jaren haben.
Veel verder komen we samen niet en met een danke van hun kant loop ik statig in mijn houtjes touwtjes jas de trappen af. Ja ze kunnen nog wat van ons leren.
branderbuger-toren-2.jpg
Op weg naar het Duits historisch museum passeer ik de Brandenburger Tor en denk terug aan de Love Parade, tien jaar geleden en mijn eerste en laatste space cack in het park.

Bij het opera gebouw nog even kijken naar de lege boekenkasten verzonken in de grond. Het blijft indrukwekkend door zijn eenvoud. Ook het Holocaust gedenkmal ter nagedachtenis aan de 6000.000 omgekomen joden maakt je stil.gedenksteen-joden.jpg

Als een ding me duidelijk wordt in het museumduits-historisch-museum.jpg is het de negatieve vechtlust van de Duitsers in de afgelopen eeuwen. Samen met de Fransen hebben ze er een potje van gemaakt.

Wel waardeer ik dat ze hun negatieve geschiedenis niet verbloemen maar deze juist gebruiken als educatie naar toekomstige generaties.

Na vier uur museum op naar Alexanderplatz voor een versnapering. Het weer is knudde maar een goed glas rode wijn aan de voet van de Berliner Fernsehturm maakt veel goed.
tv-toren-3.jpg
Het is een imposant bouwwerk met zijn 365 meters en daardoor het hoogste gebouw van Berlijn, maar de tot standkoming blijft triest.

De toenmalige DDR liet de toren bouwen tussen 1965 – 1969 om zo de grootsheid van de
” hoofdstad” Oost-Berlijn uit te dragen. Ja het kan verkeren sprak ooit Bredero.

Met deze wijze woorden reis ik af om voor Stella en Doeko te gaan koken, ook cultuur.

I

Advertenties