Hoe uitbundig ik vanaf mijn jeugd carnaval gevierd heb, zo is rustig het de laatste acht jaar geworden.

Slechts een dag maak ik nog een vleugje mee, en dat is op dinsdag.

Dan jureer ik als voorzitter de kinderoptocht op zesgehuchten, onze woonwijk en blijf daarna nog even hangen.

Niet alleen om de gezelligheid. Het is meer genieten van de huidige mama’s en papa’s die ik al klepelend hangend als pubers in het café De Herberg groot heb zien worden.

Brave borsten waren het niet, eerder ruwe bolsters maar wel met een zachte pit. Menigmaal namen zij mij de grazen. Ik zie me nog liggen tussen de twee jongen biggen geschonken aan de kastelein Ben in de stront,gedeponeerd door het manvolk.

Daarnaast Sterrenslag eenmaal in de twee jaar. Uitgegroeid tot de grootste van Nederland. Ook daar actief als scheidsrechter en nadien als voorzitter van de jury voor de presentatie van Joker met act.

Nee de jeugd van Gnoenhuis nam het mij dat jaar niet in dank af, verliezen op een of twee punt na. De volgende dag kreeg ik van een van de deelneemsters een propje watten in mijn handen gedrukt met de opmerking: “ Dit is voor jou watje”.

Inmiddels begroeten moeder en ik als opa elkaar op de fiets vriendelijk, maar ongetwijfeld denken we allebei terug aan het watje.

Respect groeit in de loop der jaren, je moet het tijd geven.

In het gedaante van Sinterklaas ontvang ik nu hun kinderen en lees de lieve en minder lieve momenten uit het boek voor. Maar Sint weet veel meer uit zijn geheugen en nagelt mama of papa vanuit zijn jeugd aan de schandpaal, maar wel met respect. Kinderen hoeven ook niet alles te weten.

Op carnavals dinsdag proberen deze ouders mij als voorzitter van de kinderoptocht te beïnvloeden door een pilsje te geven. Natuurlijk neem ik dit aan, maar het besluit ligt daarvoor al vast. Ik beschouw het dan ook meer als waardering.

Toch blijft het heel bijzonder dat je 20 jaar, waarvan 15 jaar zeer actief het Carnaval op Zesgehuchten mee hebt mogen bepalen, maar vooral blije papa’s en mama’s ziet waarvan ik hoop dat ik er een steentje via dit feest aan heb mogen bijdragen.

Voor de statistieken:

– Het weer was zonnig en warm, 12 – 15 graden.
– Leuke blaaskappeltjes op straat, spelend in harmonie.
– Opkomst qua deelnemers gehalveerd. Heeft aan het slechte weer van 2006 gelegen.
– Veel publiek
– De Vietnamees na afloop van de optocht met zijn kraampje beter alles uitleggen en zijn kraam dwars voor de afscheiding zetten en niet als vreemdeling buiten het feestgewoel laten.
– De voorzitter is er bij leven en welzijn volgend jaar weer.

Advertenties