elsoo4.jpg

Een klein dorp met een nog zeer oudere kern gelegen aan de Maas tussen Nederlands en Belgisch Limburg.

Ooit vormden beide het Hertogdom Limburg en in cultureel opzicht hebben zij ook nu nog samen veel gemeen.

Onze oma zei dan ook dat zij in het Hertogdom Limburg geboren is, en een oma uit die tijd kon dit weten.

Zeker mensen die in Zuid- Limburg geboren en getogen zijn hebben nog sterk dit gevoel.

Dit komt wederom tot uiting bij ons weekend bezoek bij mijn broer Michel en schoonzus Bertie. Naast cullinair en bachanten offers, wordt ook de cultuur niet overgeslagen.

De resten van het voormalige kasteel van Elsloo liggen helaas op de bodem in de maas verscholen op deze regenachtige dag.

Maar er komt een tijd gezien de veranderingen in ons klimaat dat de fundamenten bloot zullen liggen en de Limburger kenende er omheen zal zitten met een pot bier of een goed glas wijn aan een tafeltje.

Nee, niet alle klimaatsveranderingen betekenen de ondergang van de wereld. Immers anders komen deze fundamenten nooit meer boven tafel.

Bertie en Michiel, Marijke en ik hebben genoten.

Michel vertelt mij lopend na een tussenstop naar hun huis waar de schoonvader van Anke van Grunsven woont en hoeveel beroemde wielrenners Elsloo voort gebracht heeft wijzend naar hun huizen.
Het zijn er drie.

Toch zijn beide het meest trots op hun carnavalsvereniging “De Sajelaire” dit is een slak met op de rug gezeten os Gusjke die vereeuwigd voor het voormalig gemeente huis in brons op een steen met zijn vod, (kont) naar het naburig dorp Stein zit. Gusjke gooit letterlijk de kont tegen de krib, want eerlijk is eerlijk Stein heeft Elsloo ingelijfd en dat doet pijn.

Twee Limburgers, beide niet in het dorp geboren. De een nabij Geleen de ander in Tienraay.

Elsloo twee betere ambassadeurs hebben jullie niet, dit in tekstschrijving, woord en lied.

Nog even en er prijkt een blauw bordje met de letters VVV op hun voorgevel en verzorgt Michel na zijn 60 ste rondleidingen door Elsloo.

Ik loop weer mee.

Advertenties