Om 11.00 uur sta ik te wachten bij de afgesproken rotonde in het kersendorp Mierlo.

Geen kers nog te zien, maar wel een spreeuw, die vast weet wat er rijpen gaat. Een slim vogeltje, die is ons allen voor.

Aan de overkant van de rotonde arriveren ook heren. Kijkend naar hun haarkleur en mijn gevoel voor intuitie moeten dit lotgenoten zijn.

Met mijn fiets waag ik de overstap om af te tasten. Het klopt.

Vrouwelijk schoon kom ik niet tegen, dit is jammer.

Samen gelegen op een foto in het gras met een kers aan een steeltje mond aan mond had tussen Geldrop en Mierlo meer verbondenheid gesymboliseerd kunnen worden.

Echter ik ben geen fotograaf en opdrachtgever. Ik hoor mijn rol te spelen.

De gemeente ambtenaar heeft de bokken op de ochtend gepland en de geiten op de middag.

Vast gedacht,die oude bokken lusten nog wel een groen blaadje. Een beetje voorbarig, immers ik heb een groen blad.

Met een eigenzinnige stierfiets komen brengt wel een creatief element in de foto sessie.

De twee andere heren worden om mij als jongste heen gedrappeerd.

De sessie zelf verloopt uitterst ontspannen. Alle drie hoeven we als Vutters niets meer te bewijzen en praten we over elkaars leven van de dag.

De Regionale pers en T.V ploeg is ook aanwezig. Verbaast wordt ons gevraagd waardoor we zo ontspannen zijn.

Het antwoord is simpel, gewoon een verzetje op z’n tijd.

Advertenties