ommel_04.jpg Gisteren spontaan besloten mee op bevaart te gaan.

Een voettocht van 35 km retour.

Eigenlijk is het dauwtrappen want ons vertrek vangt aan om 03.30 uur.

Het looptempo van de twaalf bedevaartgangers ligt hoog, bang dat men de mis van 06.30 uur niet haalt.

Met mijn tempo loop ik niet echt voor de mis, wel voor de ochtendmist in de natuur.

Het merendeel van de vaartgangers loopt deze bedevaart al voor de 52 ste keer en ze weten exact te vertellen hoe laat we door storm, nevel, sneeuw of regen aankomen. Precies 0.6.20 uur.

In de kerk zitten we op de eerste rij, trots zwaaiend en groetend naar de overige pelgrimgangers uit Brabant en Limburg. Een feest van herkenning.Ik zwaai mee ondanks ik niemand ken, maar het geeft wel een kik.

Ik voel me als Zuid- Limburger uit de diaspora komen, immers ik ken niemand.

Maar terug naar het wandelen.

Met regelmaat duikt het overgrote deel van de mannen, er zijn slechts drie vrouwen bij, de bosjes in om wild te plassen.

Tevreden constateer ik dat mijn prostaat nog goed werkt, maar niet mijn billen.

Die afzondering doe ik zoals een pelgrim betaamt in stilte.

Wel groet ik Gods zuivere bloemen in de berm en laat hen met medewerking van mij tot wasdom komen, ook al gaat dit gepaard met trompettergeschal.

Gelukkig dat op deze vroege ochtend geen politie agent op straat te zien is.

€ 100 boete voor wild plassen is niet niks en stoelgang in de natuur komt zeker te staan op
€ 150. Al gauw een totaal bedrag van € 3500.

Daar kun je toch leuke andere dingen mee doen.

Het is de eerste keer sinds mijn jeugdjaren dat ik weer op Bedevaart ga.

Als kind waren Wittem met Sint Gerardus, wittem1.jpg Smakt met Sint Jozef, smakt.jpg kevelair-1.jpg Kevelaer met Maria, banneux2.jpg Banneux met de maagd der armen en pater-karel.jpg Pater Karel in Munster Geleen de top vijf.

Ommel heeft na het bezoek van vandaag hier geen verandering in gebracht.

Het plaatsje straalt in tegenstelling tot de andere oorden niets van een bedevaartsoord uit. Geen rolstoeler die ik tegen kom, laat staan een blinde of lamme.

Er hangen ook nergens bewijsstukken van genezingen in de kerk. In de andere oorden zijn de muren vol behangen met achter gelaten krukken, mittela’s en een enkele rolstoel.

Bovendien hadden die oorden rondom de kerk wereldlijke handel in de vorm van souveniers waarmee je nadien aan het thuisfront overtuigend kon bewijzen dat je daar geweest was.

Meestal was dit een gekocht plastic Maria beeldje met een blauw schroef kroondopje gevuld met bronwater van de maagd.

Thuis konden dan de niet lopers hier ook van nippen, meestal voor een jaar want dan gingen we op herhaling. Dus de houdbaarheid was altijd gegarandeerd en legionella, die hield Maria tegen.

Het enige wonder dat ik in de kerk aanschouwd heb is de Heilige mis.

Nee, geen vissen en broden die zich vermenigvuldigen, en geen wijn die ik in bloed heb zien veranderen.

Een pastoor is immers geen vampir maar econoom.

Het echte wonder zit dan ook in zijn goocheltruc waar veertig pelgrimgangers voor betalen maal € 10 per persoon.

Dit ritueel herhaalt hij in de navolgende uren nog twee keer.

Drie uur het zelfde ritueel afdraaien levert zo € 1200 op.

Het is wel bruto zegt de parkeerwachter die zelf € 10 per uur ontvangt. Ja jij bent een mak schaap.

Voor de helft wil ik ook wel pastoor worden in Ommel.

In de gezondheidszorg als manager heb ik dit nooit verdiend.

De plaatselijke kastelein vaart er ook wel bij. Pelgrimgangers hebben na een afmattende voettocht honger.

De kleffe witbroodjes, koffie en soep met van die afschuwelijke kunstgehaktballetjes gaan volop over de toonbank.

Ik beperk me tot mijn eigen meegenomen bruinbrood met roerei en champignons, er gaat niets boven eten van thuis.

Om 0.8.00 uur is het tijd voor de terug tocht.

Ook dit is anders dan in andere oorden. Brabanders en Zuid- Limburgers denken toch anders over tijd nemen.

In het Limburgse had je een dagvullend programma en was er tussendoor tijd om je te laven aan een goed glas bier en een warme maaltijd met specialiteiten uit de omgeving.

Eigenlijk was bedevaart voor ons een soort dagje Efteling, maar wel gratis.

Mijn kritische hoogmoedige houding wordt door de Brabantse Maria op de terug weg afgestraft. Als jonste wandelaar ( 60+) word ik door een blaar geveld en verdwijn in de bezemwagen.

Een pijnlijke ervaring voor iemand die twee keer de Kennedymars en eenmaal de vierdaagse gelopen heeft.

Ave, Maria

Advertenties