slak.jpg

Ons kamperen bij de boer in de Mourvan, midden- Frankrijk zit er weer op. Ieder kampeertocht leert de ervaring brengt je op een of andere manier dichter bij de natuur.

Zo ben ik een liefhebber van esgargots. Waren zij in aantal net zo veel aanwezig geweest als die smerige oranje naaktslakken dan had ik iedere dag een culinair hoogte punt gehad.

Echter de grond in de Mourvan bestaat niet uit kalksteen maar graniet. Bovendien is de plek waar we staan na een regenbui een ware orgie voor deze sluipers.

Iedere ochtend na het opstaan voel ik me een fruitteler in de dauw, die talloze zuignappen van het tentdoek plukt. Tijdens het nachtelijk avontuur hebben zij een abstract schilderstuk van slijm op het doek gevormd. Zie ze maar als graffiti spuiters, ook zij doen het in geniep.

Marijke komt de eerste ochtend de tent verlatend al gillend weer binnen gestormd. Geschrokken schrik ik uit mijn droom wakker en denk dit is Bokita uit Blijdorp, weer ontsnapt en nu gesprongen tot Frankrijk.

De realiteit is echter dat het hier gaat om moord. Met haar blote voeten heeft zij een slak geplet. voetslak.jpg Snelverkeer, dat geen voorrang verleent aan sluipverkeer en nog bovendien doof is ook.

De peterseliebos staande in een glas water om vers te houden, is de volgende dag veranderd in een kerstboom met slakkenballetjes. Nog nooit heb ik in mijn leven na een dag de kerstboom weg gegooid.

De beheerders maken veel reclame over de aanwezige flora en fauna op hun camping. Vooral de talloze vogels die er voorkomen zijn uitvoerig geregistreerd, ik geloof 53 soorten. Ook de flora wordt ruim beschreven. Echter de naaktslakken worden dood gezwegen. Om die reden doe ik dan ook geen aangifte van Marijke haar daad.

Een moeder met haar vierjarig dochtertje maakt van de nood een deugd. Ieder avond na het douchen, tellen zij het aantal slakken tot aan hun tent. Na een regenbui staat de teller op 94.

Op een zonnige dag slechts 52. Het meisje leert al vroeg rekenen al houdt moeder de tel bij.

Het meisje zelf bewondert met verbazing de traag voortglijdende beestjes en roept telkens verbaast, mama het zijn net koninginnen met twee kroontjes op en een lange oranje sluier.

Ik zeg niets, maar denk het mijne. Mijn vrouw, die een lid van de koninklijke familie omgebracht heeft.

In de witte citroen Berlingo bestelwagen verlaten we incognito Frankrijk.

Advertenties