maria-lourders.jpg In de zomer van 1970 rond tourend met mijn vriend Ton door Europa, deden we met mijn citroen Ami Lourders per toeval aan.

Beide afkomstig uit een katholiek nest, hadden wij over de verschijning van de maagd Maria aan het arme houtsprokkelend en astmatisch meisje Bernadette in 1858 al veel gehoord. Na een opstekende bergwind verscheen Maria met rozenkrans aan haar.

Mijn vader bezocht in 1962 Lourders. Hij schreef in een brief toen ik verbleef op het juvenaat te Boxmeer in Brabant het volgende.

Lieve jongen,

Bij de grot waar Maria verschenen is, vind je geen enkel vogelpoepje en alle vogels zijn stil.

Zijn schrijven maakte grote indruk op me, immers een mus is nogal brutaal. Ook dit leek wel een wonder.

Het wonder van mijn vader vond ik tijdens mijn bezoek wel verklaarbaar. De directe omgeving van de grot is een groot zaaibed van brandend walm van kaarsen, en iedere vogel zou spontaan gegrild uit de lucht komen vallen.

Ook kon ik zijn vervolg tekst plaatsen dat bij de grot mensen door het zien van Maria spontaan flauw vielen. Aan koolmonoxide vergiftiging dacht mijn vader toen nog niet.

Ook ik kocht tijdens mijn bezoek een kaars van omvang. Niet met de bedoeling die bij de grot te laten branden, maar romantisch bij de tent.

Echter bij de grot stond in tich talen. Uw kaars zal branden in het loop der jaar. De inladers stonden met karretjes klaar om alles weer naar het verkooppunt te brengen.

Mijn weigering werd niet gewaardeerd. Immers die kaars was voor de maagd bestemd.

Als een soort kruisridder verlaat ik echter met mijn wassen zwaard onder de arm dit openlucht poppentheater.

Hoe anders ervaar ik mijn bezoek in juli 2007 aan het herders meisje Bernadette verbannen uit haar geboorte gehucht door de plaatselijke kerkleiders naar Nevers. In die tijd qua afstand verstoken van huis en haard.

Hier in de kloosterkapel heerst een serene rust. In eerste instantie denk je aan de Efteling maar die wel van het sprookjesbos van vroeger.

Bernadette, ongeveer 1.50 groot ligt als 35 jarige non en al 128 jaar dood, puntgaaf in een glazen kist. bernadette.jpg
Ze ziet er uit als Sneeuwwitje. Natuurlijk heeft nooit een prins een non proberen wakker te kussen, laat staan een lekenman net als ik.

Bovendien je komt er niet zo maar bij. Je moet eerst door een omheiming, daarna door het glas en haar gezicht en handen zijn afgedekt met een waslaag zodat je haar lippen moeilijk kunt bereiken. Nee, onbegonnen werk.

Medisch is haar lichaam door artsen drie keer onderzocht, in 1909, op 3 april 1919, en op 18 april 1925. Haar gaafheid blijft een wonder. Sinds Madame Tussaud is echter ook van mij een blijvende Jo te maken en onder een pij heb je geen zicht op botten.

Hoe het ook zij. Bernadette is sinds 1933 heilig.

Waar of niet waar?

Hier ligt mijn Sneeuwwitje, eenvoudig en alleen. Zij trekt meer bezoekers dan alle Tussaud musea’s waar ook ter wereld.

Immers het gaat hier niet om een popster maar om een boerenmeid uit een gehucht, net als het mijne, Spaans – Neerbeek maar dan aan de andere kant van de bergen.

Prachtig toch.

Advertenties