grondwerkers.jpg

Meestal kom je het een keer in de veertig jaar tegen dat de gasleiding in je straat en naar jouw huis vernieuwd wordt. Dat je dit bewust mee kunt maken is dus maar eenmaal in je leven. Toch iets anders dan ruimtevaart.

Wil je die vernieuwing zien dan moet je een vrije dag hebben, nemen of met pensioen zijn. Opvallend is in onze straat het aantal pensioeners.

Zij staan dan ook hinderend en welvoldaan al of niet te zien aan hun buik de gehele dag de grondploeteraars aanwijzingen te geven hoe de kabels en leidingen liggen. Immers dit is hun territorium al meer dan veertig jaar.

Een gepensioneerde – stratenlegger op ons Papenvoort volgt de gravers op de voet en functioneert voor de buurt als opzichter en klokkenluider.Tactisch doet hij dit wel, want hij laat zijn vrouw koffie zetten voor het manvolk.

Zij is dan ook de enige gedwongen vrijwilligster.

Dat er soms door Alzheimer- Light door de mannen een verkeerde aanwijzing gegeven wordt deert hen niet, dat ligt aan de vele fusies van de de energie bedrijven de afgelopen jaren. De tekeningen kloppen niet meer.

Het graafvolk is een andere categorie. Meestal zie je alleen hun hoofd boven het maaiveld. Vaak met een goudkleurig oorringetje in hun lel, maar met een stemvolume waarmee het gat spontaan weer instort.

Zodra zij omstreeks negen uur voor de koffie aan de oppervlakte verschijnen ontstaat er een heel ander beeld.

Je waant je in wandelende galerie van lichamen. Afhankelijk van het weer zie je tatoeages van arm tot buik in allerlei kleuren. Veelal hebben zij met de liefde te maken.

Wat er achter blijft na de huisaansluiting zijn moderige voetstappen op de vloer, een t.v.- en telefoonaansluiting die het niet meer doet en een tegelpad voor het huis dat op Zuid- Limburg lijkt.

Gelukkig, je komt het maar een keer in je leven tegen, tenzij je verhuist op het verkeerde moment.

Ik blijf hier wonen.

Advertenties