olst-ijssel.jpg

Het water aan de IJssel stroomt drie kwart jaar kabbelend langs de uiterwaarden. Het geeft je als mens een rustig gevoel.

Zodra de winter en het voorjaar nadert, wordt deze rivier gevoed door de woeligheid vanuit Rijn en Maas.

Het groengrasland van het uiterwaard wordt water en daarna veelal ijs, en mensen wonend aan een tarverne vlak bij het pont en de grazende koeien moeten het hoger op zoeken. Als je geluk hebt lukt dit. Helaas niet altijd.

Achter de dijk ligt het dorp. Hier woont een echtpaar, baby-vrienden, en toch uit het oog verloren.

Nee, ik vraag niet aan hen waarom? Zij vragen het ook niet aan mij. Samen concluderen we, dat is zo gegaan na 23 jaar. Jammer.

Toch kan 44 jaar zot zijn mensen weer samenbrengen.

Of je nu voor of achter een dijk woont. Het water komt bij elk mens wel eens tot de lip. Dus blijven zwemmen en ademen.
pont_olst.jpg

Kortom vriend en vriendin, net als vroeger met het pont de IJssel over, maak mooie foto’s en geniet eind januari in het Brabantse land zoveel dijken lager.

Wie weet ontstaat er weer een dijk van vriendschap.

Advertenties