boeken-2.jpg

Iedere keer als ik tegen mijn vrouw Marijke zeg ik ga op mijn website publiceren haalt zij haar neus op.

Jo, jij publiceert niet, jij schrijft over dagelijkse belevenissen, dorpsroddels en emoties zegt de lievert.

Publiceren doen wetenschappers en schrijvers als Harrie Moulisch en Geert Mak. Zij generen inkomsten uit hun literatuur, terwijl jij soep weg brengt naar de wegwerkers in onze straat.

Dit laatste is waar, er zitten geen inkomsten aan vast maar je hoort wel veel en daar kun je weer een verhaal over schrijven.

Simon Carmiggelt en Toon Hermans schreven ook korte verhalen draag ik aan.

Marijke antwoordt hun teksten gaan bij Bruna als broodjes over de toonbank.

Het enige boekje “Wat de pot schaft” hetgeen Bruna verkoopt over eten,drinken en snoepen van toen, ISBN 978-90-5897-686-4 bevat twee korte teksten van jou en ook die gaan over erwtensoep, pannnenkoeken uitgebakken spek en bloedworst. Daar word je toch misselijk van.

Klopt allemaal beaam ik. Maar toch moet het mogelijk zijn met mijn verhalen door te breken in de vorm van een gebundeld dagboek.

Marijke reageert niet meer, zij leest rustig verder in de korte gouden tientjes Kerst verhalen van haar Magriet

Als ik nu eens De Libelle ga aanschrijven bedenk ik, die leest haar moeder en eens in de zoveel maanden ruilen ze de opgespaarde tijdschriften.

Wat zal Marijke verbaast op kijken als zij in het voorjaar in de korte Kerst verhalen van de Libelle leest; Jo Pinxt, ontvangt de gouden Libelle speld.

Haar moeder weet dit allang en samen besluiten we dit stil te houden. Immers er zijn gevoeligheden tussen moeders en dochters.

Op een voorjaars zaterdag lopen Marijke ik door ons dorp, ik met mijn Libelle speld op mijn colbert. Wellicht zal een ieder reageren, meneer wat bent U een insecten liefhebber.

Nee zeg ik dan, ik publiceer.

Advertenties