eifeltoren2.jpg

Zo verblijf je nog in Berlijn en zo zit je op tweede kerstdag in Parijs. De verjaardagsverrassing voor Marijke.

Ja verplaatsen gaat steeds sneller.

Hoe anders moet dit geweest zijn voor mijn ouders. Mijn moeder is nooit verder gekomen dan het bedevaartsoord Banneux in Belgie vlak over de grens en voor mijn vader was de bustocht naar de Expo-wereld tentoonstelling in 1958 te Brussel een wereldreis.

Parijs aan doen is mijn derde bezoek aan de stad over een periode van ruim 36 jaar. Het eerst in 1971 Voor Marijke, is dit de eerste keer.
Logisch ga je dan langs die bezienswaardigheden die het meest bekend zijn.

Toch is het ook voor mij deze keer anders. Parijs in de winter bezoeken heeft veel meer met kunstlicht te maken. Alle bekende bouwwerken staan in de avond in een zee van licht en dat heeft iets magisch.

Daar tegenover staat dat in de zomer mensen flaneren, pick-nicken en de liefde al of niet bescheiden bedrijven in parken.

Om 0.5.30 uur vertrekt de bus vanuit Eindhoven om vervolgens in een bewolkt Parijs om 13.00 uur aan te komen.

Onze wandeling begint op Place de la Concorde. De obelisk, 23 meter hoog en bedekt met hieroglyfen uit de 3300 jaar oude tempel van Luxor te Egypte staat er prominent.

Jammer vind ik dat het reuzenrad voor de obelisk hem overschaduwd. paris-010.jpg

Gewapend met kleine rugzak lopen we via het plein concorde.jpg richting La Madeleine kerk.

Hongerig als we zijn gebruiken we tegenover de kerk onder warmte lampen van Brasseri Le Colibri buiten onze warme maaltijd voor € 50.50. colibri.jpg
Marijke gegrild biefstuk en ik lamscarbonades. Naast ons gezeten veroberd een Spaans echtpaar met dochter, oesters met friet. Verschil moet er zijn, maar zij eten uit twee borden en dat scheelt in prijs.
madeleine.jpg
La Madaleine kerk dateert uit 1764. Zij is gebouwd naar het voorbeeld van een Griekse tempel en wordt omgeven door 52 Corinthistische zuilen.

Binnen heerst een serene rust. Er staan vele mooie beelden,waar onder de doop van Jezus door Johannes de Doper, mijn patroon heilige. De kerk is rijk versierd met marmer en goud.

De bronzen deuren met bas-reliefs van de Tien Geboden en de voorstelling van het Laatste Oordeel zijn indrukwekkend.

Wij vervolgen onze weg richting Opera. De bouw ging in 1862 van start en duurde ruim 13 jaar. Het gebouw is rijkelijk versierd en heeft iets weg vanuit een kluiten gewassen taart.
paris-opera.jpg
Binnen gaan we niet verder dan het marmeren trappenhuis, daar elke vervolg stap geld kost.

Het warenhuis Galeries Lafayette doen we niet aan. Echter de tallose etalages zijn door al die bewegende nepdieren en voorwerpen ook even het kijken waard. galeries-lafayette.jpg

Via de Rue de la Paix komen we op Place Vendome. De winkels die het plein omringen zijn nagenoeg allemaal juweliers zaken. Sierraden van om en nabij €11.000 zijn geen uitzondering.

Napoleon kijkt vanaf zijn zuil opgebouwd van al het veroverde brons tijdens zijn veldslagen vanaf grote hoogte op het midden van het plein neer op al dit glitter en de rijke der aarde. Hij had er ongetwijfeld een graantje van mee willen pikken. vendome.jpg Ook hij heeft niet verwacht dat Prinses Diane 10 jaar geleden de achteruitgang van hotel Ritz zou nemen. ritz-hotel.jpg Met belangstelling bekijken Marijke en ik op gepaste afstand naar de gaande en komende gasten. Wij beseffen dat het aan komen met bus vanavond bij het Hilton hotel anders zal zijn.

Met pijn aan onze ogen nemen we in Rue Castiglone in een Brasserie een drankje om onze indrukken te delen.

Hierna op naar Jardin des Tuileries. jardin-des-tuileries.jpg Deze tuin is in de 17de eeuw aangelegd bij het oude Palais de Tuileris. De tuin ligt tussen het Louvre en het Place de la Concorde.

Het museum Louvre bezoeken we niet, daar zijn twee dagen Parijs te kort voor.

Bovendien heb ik de Mona Lisa al een keer in lange wachtrijen kunnen aanschouwen. En eerlijk ze viel me tegen. Het schilderijtje heeft amper afmetingen, hangt achter kogelvrij glas en wordt bewaakt als een Amerikaanse president.

Het Louvre als gebouw oogt veel imposanter. louvre.jpg

Buiten lucht maakt hongerig en we besluiten aan de Avenue Des Champs Elysees een hapje te gaan eten.

Deze straat is ruim 3 km lang en het eerste gedeelte bestaat alleen uit bomen en eetkraampjes. Er ontstaat halverwege enige discussie tussen man en vrouw, doorlopen of terug gaan. Het wordt? Goed geraden.

In de buurt van Place De La Concorde gebruiken we een broodje en nemen de helft mee gewikkeld in servet voor vanavond in ons hotel.

Om 19.00 uur begint de bustocht door een verlicht Parijs langs alle hoogte punten.

Parijs in de avond is een sprookje. Eindhoven kan als lichtstadje hier nog wat van leren. De energie verspilling laat ik buiten beschouwing.

Via de Avenu Du Galland rijden we richting Hotel Des Musee De L’ Armee. Dit legermuseum bezit een van de grootste en meest complete collecties op het gebied van wapens. Nee trots ben ik hier niet op. Napoleon stierf hier in 1821 en ligt hier begraven. hotel-des-invalides.jpg

De Eiffeltoren wordt even met een stop aangedaan. Buiten de bus lopen talloze negers met lichtgewicht plastic Eiffeltorentjes in allerlei kleuren ledverlichting opgedrongen te venten.

Dit ijzeren symbool van de stad werd gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1889 door Gustave Eiffel. De stalen ros is 320 m hoog. Bij avond gaan een keer per uur 20 min alle witte Philips ledlichtjes aan, facinerend.

De toren weegt 10.100 ton, bestaat uit 18.000 staven ijzer en is vastgezet met 2.5 miljoen klinknagels. Op een warme zomerdag zet de toren 15 cm uit en bij harde wind slaat hij nooit meer dan 7 cm uit.
Jaarlijks gaan er tonnen verf op voor onderhoud en vinden talloze arbeiders en bedrijven hier een bron van inkomsten.

Bijna aan gekomen bij de Arc De Triomphe, raken we in een rage bol van auto’s. Onvoorstelbaar dat een bus hier veilig door heen laveert. arc-de-triomphe.jpg Twaalf wegen komen hier centraal samen en alle verkeer van rechts heeft voorrang.

De bomen aan Avenue Des Champs Elysees lijken net als Unter der Linden in Berlijn allemaal in kerstbloei te staan, met als eindpunt in beide steden een reuzenrad, al vind ik dat van Berlijn kleurrijker.

Ook de bus doet Place du Verdone aan om vervolgens door te rijden naar het Hilton hotel vlakbij de luchthaven Orly. hilton.jpg

Na enig geklungel met de magneet kaart komen we onze kamer binnen. Marijke stort zich onder het genot van een klein flesje rose in bad en ik nuttig rode wijn achter de t.v. paris-011.jpg

We hebben een zalige nachrust op deze tweede kerstdag en vallen als herder en herderinntje in slaap, al liggen we niet in een stal.

De volgende ochtend neem ik om 0.7.30 uur een uitgebreid bad, dit tot verrrassing van Marijke.

Het ontbijtbuffet overtreft mijn Franse verwachtingen. Een stokbroodje met koffie en jam had ik verwacht.

Echter niets is minder waar. Het buffet bestaat uit hartig en zoet, warme en koude gerechten, vlees, vis, kaasjes en fruit. Kortom de hof van Eden.

Om 0.930 vertrekt de bus naar het centrum. Halverwege Des Chaps-Elysees vangt onze volgende voettocht aan.

Mensen kijken is hier een genot, af en toe aanschouw ik een winkel, maar telkens zeg ik tegen Marijke, laten we maar snel door lopen schat gezien de prijzen in me opnemend.

De Arc de Triomphe blijft een hoogtepunt. Het is de beroemdste triomfboog ter wereld. Hij werd gebouwd in 1806 en is 50 meter hoog. Hij werd in 1836 voltooid. Het tempo ging met Franse slag, maar het resultaat mag er zijn. Vreemd dat alles wat hoog is mannelijk wordt uitgedrukt. paris-014.jpg

Onder de boog brandt de eeuwige vlam onbende-soldaat.jpg
op het graf van een onbekende soldaat uit de eerste wereldoorlog, hij is hier begraven op 11 november 1920. De vlam wordt altijd om 18.30 uur symbolisch aangestoken. paris-017.jpg

Terug lopend over de Elysees gebruiken we voor €11 een kop koffie. Moet kunnen met zo’n uitzicht op De Arc.

Om 13.00 uur gaan we op de boot voor een tocht over de rivier De Seine. Mooi en lelijk tegelijk, ootmoedig en toch ook weer rijk.

We gaan aan boord vlakbij de vrijheidsvlam. De vlam staat op de rechteroever van Pont l’Alma sinds 1987 en is ter nagedachtenis aan de honderd duizenden soldaten die tijdens de eerste wereldoorlog (1914-1918) gesneuveld zijn.

Onder deze brug verongelukte prinses Diana met haar vriend Dodi en chauffeur in de tunnel 10 jaar geleden.

Sindsdien is de vrijheidsvlam een officieus gedenkteken voor haar en liggen er bloemen en gedenkbriefjes. vrijheidsvlam.jpg

Jammer dat de oorsprong van de vlam hierdoor overschaduwd wordt.

Nabij de stad Nevers kwamen we afgelopen zomer in een gehucht waar de namen van 26 boerenzoons op een granieten zuiltje vermeld staan.
Allemaal gesneuveld in de eerste wereldoorlog. Het moet een rip uit het lijf geweest van deze kleine gemeenschap.

Ja, t.v. en een dode prinses kunnen veel uit vergroten, echter de vele duizenden doden mogen we niet vergeten.

Lelijk is de Seine vanwege de armoe van de vele clo-chards die onder de bruggen of op de warme uitblaasroosters van de metro op kartonnen dozen met hun slaapzak de nacht weer moeten door brengen in een ijzige wind. paris-040.jpg zwerver-1.jpgzwerver-1.jpg Sommige foto’s moet je dan ook dubbel laten zien. Immers de blik van een mens gaat snel.

Rijk is de Seine aan zijn talloze bruggen, stuk voor stuk monumenten. Een klein overzicht.
paris-020.jpg paris-021.jpg paris-023.jpg paris-031.jpg paris-047.jpg

Voorbij de Notre-Dame varen en deze niet zien overkomt maar weinig mensen. Marijke is echter zo druk met SMS berichtjes naar haar dochter te versturen vanwege het krijgen van een baan, dat zij de maagd Maria en de sacramenten aan zich voorbij laat glijden.

Toch heb ik in een trotserende wind de volgende beelden voor haar vastgelegd. paris-034.jpg paris-038.jpg paris-036.jpg De eerste steen voor de bouw van de kerk werd gelegd door paus Alexander III in 1163. Over de bouw is ruim 170 jaar gedaan.

De Eiffeltoren vanaf het water aanschouwen levert ook mooie beelden op. paris-049.jpg paris-044.jpg paris-053.jpg

Onze laatste tocht gaat naar de Sacre-Coeur. Via de Boulevard de Clichy met zijn talloze sextheaters en revues.
Hier heb ik tijdens mijn eerste bezoek (1971) voor fl.12.50 aan een glaasje ranja met ijsblokje genipt.
Nee, dat was niet in de Moulin Rouge moulinrouge-1.jpg met zijn beroemde Can,Can moulin-2.jpg gedanst door 32 dames. Maar besef wel hier staan 64 benen.

Om bij de basiliek te komen op 130 meter hoogte moeten eerst talloze trappen genomen worden. Vanaf het hoogste punt heb je een prachtig uitzicht over heel Parijs.

Hongerig als we zijn doen we eerst montmatre aan om op Place du Tetre in een gezellig restaurantje onze warme maaltijd te gebruiken. Heerlijke carnard bereidt in sinaasappelsaus met gegrilde aardappelgarnituur voor €64, inclusief twee glaasjes vin rouge.

Place du Tetre wordt overspoeld door toeristen, schilders- portretschilders- portretknippers en cartoontekenaars.

In 1971 heb ik (25) dit portret laten knippen. Mijn haar is nu wit in tegenstelling tot toen. Het is ook dunner. Wel ben ik wijzer geworden. Mijn kinderen vinden meer eigenwijzer.
knipsel.jpg Ondanks alle drukte heeft het pleintje tot op de dag van vandaag uitstraling. paris-056.jpg

De Sacre-Coeur, ook wel suikerkerk genoemd staat op het hoogste punt van Parijs. Het is een monument voor de 58.000 Franse soldaten die in de Frans- Duitse oorlog (1870-1871) het leven lieten. De bouw van de kerk werd voltooid in 1923. sacre-coeur-2.jpg

Veel tijd om de kerk uitvoerig te bezichtigen hebben we helaas niet meer daar we om 16.50 uur bij de bus verwacht worden.

Om 17.00 verlaten we Parijs en arriveren moe maar voldaan en met een jarige Marijke om 0.30 uur in Geldrop.

De reis is iets anders verlopen dan naar Vianden in de Ardennen.

Advertenties