]Nee, beide hadden wij dit niet verwacht.

Samen aanschouwen wij, zij 1 jaar en ik 61 de geboorte van een nieuw leven.

Nerveus zijn we niet, immers de verloskundige heeft alles onder controle. Bloed zegt Lola- Kay nog niets, immers in haar beleving is het alleen maar een opvallende rode kleur.

Het geluid van de moeder spreekt haar meer aan, immers zij zelf is druk met het oefenen van geluiden.

Opvallend is wel dat ouders met woordjes aanleren beginnen met mama en papa en vervolgens met dieren geluiden. Oma, en opa volgen nadien. Rangorde moet er zijn.

Toch laat de natuur ons deze dag een andere volgorde zien. Lola- Kay staat op het spring moment in deze lente na een jaar voorzichtig zelfstandig haar eerste pasjes te gaan zetten.

De moeder aan de overzijde dwingt haar baby met hoofd na tien minuten op eigen benen te gaan staan. Helemaal eerlijk is dit niet, immers deze baby heeft vier benen en dat staat stabieler.

Nadat de koe haar boegeluid heeft laten horen en Lola- Kay de haan hoort kraaien wordt het tijd naar buiten te gaan. Zij aanschouwt het bedrijven van de liefde tussen een haan en een kip. Ook hier spreken de geluiden meer aan dan de daad van de haan.

 Persoonlijk hoop ik dat dit nog jaren zo blijft al heb ik niets tegen liefde, maar niet te vroeg.

Weer zittend in de kinderwagen hoor ik geoefen in boe, tok -en knorgeluiden die afsluimeren in een droomslaap.

Lieve schat het was een heerlijke lente dag, precies zoals jouw verwen opa die zich voorstelt, daarmee wil ik niet zeggen dat het altijd in de toekomst zo zal gaan. Immers jij en ik volgen ons eigen pad en zo hoort het ook.

Liefs, opa Jo.

 

 

 

Advertenties