Gezeten op een terras sla ik het van afstand gade. Een 30 tal kinderen worden door hun ouders met auto gebracht naar de feestlocatie. Fietsende  kinderen en ouders zie ik niet.

Dorstig en hongerig als ze zijn wordt de eerste cola met ships veroberd. Ondertussen spant de manage houder het paard voor de huifkar. Als vaders en moeders de kinderen uitgezwaaid hebben begint voor hen het feest.

De gearriveerde friet- ijskraam wordt ondertussen in gereedheid gebracht, zodat de uitgehongerde kinderen na anderhalf uur kunnen aanvallen.

Het terras heeft op het einde van het feest een metamorfose ondergaan, overal lege bakjes, servetten en bekers op de grond, echter niemand die zich hier aan stoort, er is immers voor betaald.

Met heimwee denk ik terug aan de kinderfeesten van mijn kinderen. Speurtochten, lopend of fietsend met opdrachten door de natuur. Pannenkoeken bakken hierna onder het genot van een glas limonade. Aandacht bij het uitpakken van de cadeautjes ter waarde van fl.2.50. En tot slot samen opruimen.

Ik realiseer mij dat dit inmiddels ruim 25 jaar geleden is, veranderingen gaan snel.

 

Advertenties