Door schoonheid open en verlijdelijk. Je laat ons de spleten van je boezem zien vallend in de schaduw van het zonlicht.

We bestijgen je met hemelse begeerte en aangekomen bij het blanke wit proberen wij beide boezems aan de overkant te bereiken.

Maar je bent ook koud, hard, en warm.

Een van ons probeert je rap aan de overkant te bereiken. Maar je straft gelijk.  Van een sneeuwwitte boezem hoor je te genieten.

Glijdend over jouw eerste boezem naar beneden mag hij het na weer een beklimming in bescheidenheid nogmaals proberen.

De bergwind aan zijn billen voelt koud, hij weet immers niet dat je door een scheur in zijn broek ook zijn mannelijke borsten hebt bloot gelegd, dit tot genoegen van zijn tochtgenoten.

Berg je geeft veel vreugde, maar dat je een vader met twee zoons voor de ogen van zijn vrouw laat verongelukken begrijp ik niet.

Ik zou je dan het liefst met je top op het graniet willen beuken, maar helaas graniet op graniet kest alleen maar.

Ook deze zomer heb je weer landgenoten met liefde voor jou alles ontnomen, wij ontsprongen de dans.

Het blijft een haat- liefde verhouding.

Advertenties