Gisteren is de eerste stap voor vele  4 jarige kinderen begonnen in het basisonderwijs. Als ik er aan terug denk voel ik me weer bang.

Toch was mijn stap (1950) minder groot dan nu. Ik ging eerst twee jaar naar de bewaarschool. De naam al zegt genoeg, Ik werd bewaard.

De grote school lag op die leeftijd een eeuw verder.

1 oktober, de dag er voor zes jaar geworden sleurt moeder mij al huilend de trappen op naar de grote school. Mijn spelen is voorbij al heb ik het op latere leeftijd wel weer hervonden.

Nadien heb altijd het standpunt ingenomen, een kind moet zich door de ouders niet gek laten maken.

Luisteren, goed, raad vragen prima. Maar kind volg je eigen pad, want jij bent een individu.

Wij ouders mogen richting geven, maar jij bepaalt of je rechtdoor, links of rechts afslaat.

Ouders moeten leren met reflexie op hun eigen leven terug te kijken. Ik constateer het was niet vlekkenloos.

Er was passie,  ploeteren, niet altijd mooi, spel, en soms toneelspel. Kortom alles wat het leven maakt.

Ook jullie zullen dit doen, maar ongetwijfeld zeggen, wij doen het beter dan onze ouders.

Moet ook zo blijven.

Advertenties