kerkklokken

Het is 13.15 uur. De klok op Zesgehuchten en die in het centrum slaan beide als blaffende honden aan.

Misschien gaan er in die ene kerk  twee mensen trouwen en in die andere kerk mensen van elkaar afscheid nemen. Het geluid van beide kerkklokken klinkt echter ligt, dus ik ga er vanuit dat beide het op een trouwen hebben staan maar zeker weten doe ik het niet.

Vroeger als iemand doodging werd er op de dag van overlijden in de RK-kerk de doodsklok geluid. Die klok had een zwaar bassgeluid. Tijdens de uitvaart herhaalde de klok dit.

Met Pasen, het feest van de opstanding waren de geluiden een combinatie van alle klokken. Een ware klokkenorgie.

Op zondagmiddag om 14.30 uur een half uur voor het Lof, geweidt aan de maagd Maria klonk het lichtelijk vriendelijk klokje om samen een half uur de rozenkrans te komen bidden. Als kind was het een gedwongen onderbreking van de vrije zondagmiddag.

Vaak hoopte wij als kinderen dat onze slapende ouders in de rookstoelen na het warmmiddag eten het klokje lieten passeren. Maar Moeke kende haar eigen klokje qua geluid vanwaar zij peettante was.

De opmerking vanuit haar lichte slaap,” kingeren noa ut Lof” klonk als bevel. Bovendien had ik als misdinaar de pech dat ik zeker een maal per maand moest dienen. Broers Ad en Michel hebben mij dit nooit in dank afgenomen.

Ook de vroegmis van 7.00 uur had deze begeleiding. Het Angelus om 12.00 uur werd vergezeld door twee klokken, een lichte en zware. Met regelmaat zwiepte ik als 7 jarige hangend op de gevlochten touwenknoop  naar het dak van het zangkoor. Mijn hoofd heb ik nooit gestoten.

Met het toeslaan van de vergrijzing hoor ik dagelijks meerdere malen de zware bassgeluiden. Steeds meer besef ik er komt een moment dat Zesgehuchten mag weten dat ook mijn sigaar definitief uit is.

Ik heb genoten en er graag gewoond, en mocht er een hemel zijn dan hoop ik dat die op Zesgehuchten, Borculo of mijn jeugdgehucht Spaans-Neerbeek in Zuid-Limburg lijkt, dit laatste laat ik aan God over, immers hij kan er combinatie van maken.

Op het moment 14.45 als ik dit verhaal wil afsluiten, beginnen de klokken van Zesgehuchten  zwaarmoedig te luiden, ik besef dit is afscheid.

Advertenties