regenboog

Zij lijken zo statisch, maar zijn dit niet.

Tussen de eerste versie samengesteld door mijn oudste broer d.d. uit januari 1982 en zijn laatste d.d. eind 2008 ligt een wereld van verschil.

De feiten liegen er niet om. Er zijn  familieleden bijgekomen al of niet met veel vreugde of vraagtekens door huwelijk en geboortes.

Anderzijds zijn er door echtscheidingen, familietragedies en overlijden ook een aantal statisch geworden, immers hun actieve rol binnen de familie valt weg.

Hard maar waar.

Echter los van persoonlijke emoties blijven zij allen wel deel uitmaken van de stamboom, immers ook zij hebben die mede bepaald en zo hoort het ook.

Jammer is dan ook dat het huis van Oranje in het Binnenhof in Den Haag ons in een sprookjes stamboom probeert te laten geloven.

Met name de buitenechtelijke kinderen worden doodgezwegen. Noem het maar geschiedsvervalsing en dat doet de genealogie geen goed. Deze dient van feitelijkheden uit te gaan ook al zijn die pijnlijk.

Dat Prins Bernard, hoe je er ook over denkt, toch kenbaar maakt dat hij twee buitenechtelijke kinderen heeft zou kunnen duiden op een wens de Orjanje stamboom transpiranter te maken. Na Bernard kan Hendrik dan met zijn billen bloot en vervolgens zijn voorgeslacht.

Zeker weet ik dat er dan een stamboom onstaat waarvan de kleuren meer weg hebben van een regenboog.

Voer voor de roddelbladen besef ik, maar wel een stamboom die op waar gebeurde feiten berust en laat zien dat sprookjes in geen enkele familie voorkomen.

Advertenties