sombrero 2

Met sombrero op mijn hoofd en mijn rugzakje gevuld met vochtige doekjes fiets ik naar de supermarkt.

Met een doekje ontsmet ik € 0,50 en maak vervolgens het handvat van het winkelwagentje schoon. Nog even mijn neus snuiten in een papieren zakdoekje en alles in de afvalbak.

De sombrero houdt door zijn omvang automatisch iedereen op afstand, dus voor niezen van een ander hoef ik niet bang te zijn en uitleg is alleen nodig omdat het nog geen carnaval is.

Gratis koffie, worst en kaas proeven doe ik niet meer met al die graaiende handen, je weet maar nooit.

Bij de kassa ontsmet ik eerst het pinautomaatje alvorens mijn vier cijfers in te toetsen. Dit doe ik overigens ook bij pinautomaten aan de straat waar kinderen met snotterbellen boven hangen.

Als ik naar huis fiets kom ik een Philipsvriend tegen en geven elkaar een hand. Zo carnaval aan het vieren vraagt hij? Nee tegen de zon is mijn antwoord. 

En jij, een dagje vrij ?

Nee, antwoordt hij ik heb een Mexicaantje opgelopen. Een Mexicaantje vraag ik?

Jo dit houdt in 14 dagen onafgebroken vakantie zonder controle, immers er is geen arbo die mijn voordeur durft binnen te komen.

Thuis gekomen ga ik snel mijn handen wassen en met een doekje het fietsstuur en de deurklinken schoonmaken.

Tot overmaat van ramp begint mijn neus te kriebbelen en belandt mijn snot in de net afgezette sombrero. Die is goed voor de grijsbak maar eerst ook die met een doekje ontsmetten.

Advertenties