buitenleven

Voor het eerst schrijf ik na bijna 3 jaar buiten in het nazomer zonnetje. Het schrijven wordt hierdoor een stuk vrolijker dan op een besloten zolderoverloop.

Ik kijk onder een strak blauwe lucht uit op de weelderig  rood bloeiende rozenboog , zie de oranje bloeiende lampionnetjes wiegend in de wind, luister naar het gekabbel van de vijver en constateer dat de krulhazelaar er achter zich langzaam op de herfst aan het voorbereiden is.

Toch was dit alles niet mogelijk geweest zonder technische ondersteuning van mijn zoon en dit allemaal per computer.

Wel vraag ik me af of de lucht in Nijmegen net zo blauw is, even naar de webcame gaan.

Advertenties