jarig

Er bestaat een gezegde: Als moeder jarig is, dan is ze nog niet jarig. Duidelijk mag zijn dat zij op haar eigen verjaardag druk was haar gasten het naar de zin te maken en uitgeblust aan het eind van de dag in slaap viel.

Jarig zijn kun je op verschillende manieren benaderen. Zo zullen  kinderen en pubers jarig zijn egocentrisch beleven, zij zijn gericht op het ontvangen van cadeaus en dat de ouders er een feest van maken.

Jarig zijn wordt  in die fase ook ervaren als groot worden en dit gaat niet snel genoeg, immers onze  maatschappij kent vele mijlpalen.

Met 2,5 naar de peuterspeelzaal, op 4 naar de basisschool, met 6 eerste communie, of kleine beleidenis, met 12 naar het voortgezet onderwijs, vanaf 14  mogen stappen, met 16  het brommerrijbewijs, met 17 je eerste examen fuif, en op 18 het autorijbewijs en niet te vergeten volwassen zijn en onafhankelijk van je ouders.

Menige ouder zie ik gefronst zijn wenkbrouwen ophalen. Volwassen worden is immers een individueel proces dat zich niet in leeftijd laat vangen. Onze regering heeft dit ter eigen bescherming ingezien door ouders financieel zorgplicht tot 27 jaar op te leggen.

De maatschappelijke zorgplicht liet zij met 18 los, of we er beter van zijn geworden laat ik een ieder zelf invullen.

Kinderen van gescheiden ouders hebben het vaak na het emotionele rouwproces financieel op een verjaardag luxer. Immers ook ouders kopen hun schuldgevoel af.

Kreeg je eerst € 50 als cadeaux, nu is dit meestal het dubbele. En ben je kleinkind dan kun je met een beetje geluk van 4 opa’s en oma’s Blokker zien binnen komen. Tijd voor bezinning tussen al die exen, en simpel halveren.

Kijkend naar me zelf, 21 jaar volwassen, dat was ik niet, ik dwaal af  terug naar jarig zijn.

Nu ik mij redelijk volwassen voel is er een omslagpunt. Er ontstaat een zekere harmonie tussen geven en ontvangen.

Vier ik mijn verjaardag dan wil ik vooral geven door ontmoeting, sfeer en hapjes en drankjes. Ontvangen blijft leuk maar is het doel niet meer. Sterker nog het kost geld, niks mis mee maar door ontmoetingen krijg je veel warmte terug.

Bovendien bemerk ik op mijn leeftijd 63  dat ik het lekker vind om soms gewoon mijn verjaardag over te slaan. Natuurlijk, op 65 jaar ontkom ook ik niet aan het verwachtingspatroon van de maatschappij.

Dit laatste zal voor vele Nederlanders een cultuurshock teweeg brengen als die leeftijd naar 67 gaat. Het is net zo iets maar even anders dan volwassenheid van 21 naar 18 brengen. Het voordeel is wel dat je pas twee jaar later bejaard wordt.

Ja als je jarig bent, hoef jij je nog niet altijd jarig te voelen.

Advertenties