markt

Iedere woensdagmiddag bezoek ik de markt in ons dorp.

Het is een publiekelijke plaats voor koop en verkoop. Het is ook een plek van gezien worden en je laten zien. Daarnaast is de markt een sociale ontmoetings plaats voor verschillende doelgroepen.

Hangouderen met een zwerver in hun midden hangen al of niet vergezeld met scootmobiel of fiets  bij mooi weer rond een bankje tegen over een groente kraam.

Bij slecht weer zoeken zij hun praat onder het afdak van de nabij gelegen supermarkt.

De  koffiepause brengen zij door in de supermarkt.

Bij de patatkraam zie je een doorsnee van de Geldrop. Corpulente gezinnen die er wekelijks te gast zijn,  en liefhebbers als ik die het soms heerlijk vinden een puntzakje te verslinden in de buitenlucht.

Bij de Vitnamees verzamelt zich vooral middelbare schooljeugd om tegen betaalbare prijs een klein loempiaatje te veroberen.

De visboer moet het vangen van lunch pauzes van werkend personeel. In streepjes pak of overal werken zij kibbeling of een gebakken lekkerbekje naar binnen.

Haringhappen doet vooral het niet werkend deel van ons dorp,  thuis komend heeft alleen de partner van de scherpe lucht last.

Bij de stroopwafelkraam komt basisschooljeugd , immers de zakjes kruimeltjes na het versnijden van de wafels kosten maar € 0,50.

De kippengriller krijgt vooral bezoek van mensen die op geur afkomen en vanavond niet uitgebreid willen koken.

Bij de tokokraam zie je vooral molukkers die elkaar allemaal kennen. Het is een heimwee plek naar vroeger.

De bloemenverkoper moet het hebben van romantiek, gezelligheid of verwennen in huis. Dit bepaalt meestal ook de grote van de bos.

De kaasboer, groentehandelaar.poulier, eierverkoper en fruitboer vangen hun inkomsten veelal van vrouwen die bewust niet in de super kopen en op koopjes uit zijn.

Kleding, fietsartikelen, stoffen,  c.d.’s en wenskaarten blijven producten die in de marge afgenomen worden. Hier zie je dan ook nooit iemand hangen maar wel de verkopers onder elkaar.

De olijven- en notenverkopers moeten hun inkomsten halen uit feestjes en partijtjes.

Bijzonder blijven de eenmalige standwerkers. Met hun vlotte babbel zorgen zij ervoor dat mijn keukenla met het zoveelste ongebruikt prul gevuld wordt.

De omringende terrassen worden vooral bemand door gasten die inmiddels elkaar door ontmoeting oppervlakkig kennen en genieten van alles wat aan hen voorbij gaat.

Voor de marktverkopers blijft de plaatselijke horica een leverlocatie, lunchplek, plas en poeplocatie. Zo ontvangt ieder zijn deel.

Jammer blijft dat op onze markt niet te pingelen valt, dit zou  vraag en aanbod spannend maken.

Dus toch maar naar Turkije.

Advertenties