Hermitage_Amsterdam_nachtopname

Vandaag precies 20 jaar na de val van de muur in Berlijn bezoeken Christien, Jacqeus, Marijke en ik de Hermitage vooraf gegaan met een bezoek op een zon overgoten Amsterdams terras op De Grote Markt.

2009.11.08 hermitage 009 

Door de eeuwen heen luidt een van de teksten op de muur in het museum hebben Nederland en Rusland een vriendschapsband.

Dat die vriendschapsband voornamelijk bestond tussen de  tsaren  uit de Romanovs familie en de prinsen van Oranje op het Loo door uithuwelijken en vergroting van macht wordt niet vermeld.

Deze  z.g. vriendschapband moet ongetwijfeld ook voor Groot- Britannie opgaan, immers koningin Victoria huwde met prins Albert van Saksen-Coburg-Gotha.

Uit hun nageslacht werd de laatste tsaar Nicolaas II geboren die vermoord werd samen met Alexandra zijn vrouw en  hun vijf kinderen. (1918)  met instemming van een groot deel van het Russich volk.

Nee, mijn keuze zou democratisch geweest zijn. Asiel in ons land net als bij de laatste keizer van het Duitse rijk met afstand van alle bezittingen aan het volk vind ik menswaardig, moord niet.

Mijn stellige overtuiging is dat de gewone burgers van de drie de landen in die tijd geen enkele verbondenheid met elkaar hadden, laat staan vriendschapsbanden.

Vele van ons herinneren zich vooral vijandschap, wie kent de koude-oorlog niet met een wapenwedloop van kernraketten, het aanleggen van het ijzerengordijn en nog weer later het bouwen van de Berlijnse muur tussen beide stadsdelen en zijn doden.

Pas na de val van het gordijn en uiteindelijk de muur en het beperkt op gang komen van het democratiseringsproces in Rusland kwamen wij burgers met elkaar in contact.

Een van hen was Ernst Veen, museumdirecteur van de nationale stichting De Nieuwe Kerk.

hermitage rusland

Vanaf 1991 ontwikkelt zich tussen hem en Michail Piotrovski, directeur van De Hermitage- het voormalig winterpalijs van de tsaren te St-Petersburg en vroegere hoofdstad van het land een persoonlijke vriendschap.

Ten tijde van het communisme was de naam van de stad Leningrad, in 1991 kreeg de stad met instemming van haar bevolking zijn oorspronkelijke naam terug.

Vrienden staan klaar voor elkaar en zo restaureert  Ernst  Veen met behulp van sponsers uit Nederland de Hermitage in Rusland.

In ruil hiervoor krijgt hij het voor elkaar in het voormalig zeventiende-eeuwse verpleegtehuis Amstelhof te Amsterdam een dependance van de Hermitage te realiseren.

Een klein gedeelte van de rijkdom opgeslagen in depots te Rusland , slechts 2000 van de 30.000 is te zien in Amsterdam.

In rijendik staan mensen buiten te wachten om een kaartje a € 15 te kopen. Ook met toegansbewijs vooraf  roepen de wachtende met regelmaat als je die wilt passeren, jij bent zeker iemand van het personeel, pijnlijk.

Wij hebben geluk want de bankgiro loterij betaalt onze vier kaartjes, al is ook dit relatief gezien de inleg het afgelopen jaar.

Andere winnaars proberen hun overschot aan kaartjes buiten gereduceerd te verzilveren, gelijk hebben ze.

afval

Bij de buiten ingang liggen bergen afval van bierblikjes, frisdranken, mondkapjes tegen de Mexicaanse griep en andere troep om ons te verwelkomen.

Een ontluisterend beeld, zo treedt je een koninklijk hof niet binnen, en die rommel zal er bij de opening door  Beatrix en de president van Rusland Medvedev vast niet gelegen hebben.

Directeur doe er wat aan en kom in verzet, voor je het weet ben jij de gebeten hond.

Toch vraag ik me af  bij het bemachtingen van onze vier toegangsbewijzen of Trix ook voor het kaartje betaald heeft, of is dit een p.r. activiteit?

Ja er bestaat nog steeds afstand tussen adel, kerk en burgers.

Het feit dat wij burgers met duizenden ons elke dag komen vergapen, aan al die japons, kostuums, kazuivels, sierraden, schilderijen en geschenken betekent dat wij nu wel eens achter de schermen willen kijken van al die pracht, praal, macht en rijkdom.

Alles is indrukwekkend om te zien, het gebouw is  architechtonisch een juweeltje en in de kelderkeuken wordt via geluid uit blik en plastic aardappels en eieren het verschil tussen adel en armoe realiteit.

Nu maar hopen dat onze Oranjes er iets van leren, en zich niet verstoppen in  een nieuw zomerverblijf aan een strand  te Mozambique.

Mozambique

Het mag niet zo zijn dat over 100 jaar onze kleinkinderen af moeten reizen naar een museum in Afrika om zich daar te vergapen aan de rijkdommen van koning  Alexander en koningin Maxima.

Verzadigd van alle pracht en praal verlangen wij naar een gewoon Amsterdams terras om daar achter een pilsje mensen uit Mokum te ontmoeten.

Eten doen we in het voormalig kneuterig Surinaams restaurant, nu Maleis aan de Kloveniersburgwal 38. Vijf jaar geleden vierden hier de ouders van Marijke onder het genot van Parmabier hun gouden huwelijk.

De thee in plaats van bier is even wennen, maar de smaken van de gerechten waren Boedistisch lekker.

Afsluitend in een bruin cafe tegenover het centraal station met zilverzand op de vloer zoeken we onze trein op.

Alles gecombineerd was Amsterdam weer het bezoeken waard, maar onze eigen haard in de provincie plaatsen Valkenswaard en Geldrop-Mierlo blijven toch goud.

Advertenties