Het is kerstavond 20.00 uur. De klokken van de kerk luiden om mensen naar binnen te lokken.

Ongetwijfeld zal een deel ex-gelovigen zich uit nostalgie laten verleiden net als bij de eerste communie tot sentiment vanuit de jeugd om hierna aan te schuiven aan de dis met smaken van vroeger.

Eenzaamheid, leed, gehandicapt en armoe wordt met kerst door politiek,  kerken, hulpverlenende instanties en individuele mens gebruikt en uit vergroot in zorg.

Het bedelend  meisje met straatkrant krijgt van een oudere dame voor de AH een financiele gift van 50 eurocent over gehouden vanuit haar welgevuld winkelwagentje.
Kind, het is omdat het Kerst is zegt ze met trots en sust daarmee haar geweten.
Dit meisje krijgt van mij geen gift, wel wil ik met haar praten hoe zij mogelijk aan betaalde arbeid kan komen en zij meer woorden kan uitspreken dan dank je wel en houw doe.
Eenzaamheid en armoede bestaat het hele jaar
Blindheid zit in ons mensen  als de zon schijnt en de dagen langer duren. Zon verblindt.
Ik ben geen uitzondering  maar realiseer me wel dat het iets is om over na te denken.
Met  een muntje sus ik , met praten en nadenken blus ik, met aan werk helpen
geef ik onafhankelijkheid en eigen waarde en trots terug.
Advertenties